1. YAZARLAR

  2. Yakubi Doktor

  3. BiR YAZMA ÖYKÜSÜ
Yakubi Doktor

Yakubi Doktor

Köşe Yazarı
Yazarın Tüm Yazıları >

BiR YAZMA ÖYKÜSÜ

A+A-

Bilemem hiçbir zaman, elimde; boş kağıtla kalem buluşunca neler çıkacak ortaya.

Elime kalemi alırım ve başlarım yazmaya. Sanki giriş-gelişme-sonuç, ben; henüz
kağıt/kalem randevusunu tik tak lamadan belirlenmiştir. Ben sadece somutlaştırırım
beynimden çıkış izni isteyen kelimeleri. Beklide bunun içindir önden hazırladığım
misafirperver taslaklarım. Hangi kelime ani giriş yapar hangi paragrafa "Tanrı
misafiriyim ben!" der bilemem.

 

Anlamlarını yalnız benim bildiğim, sözlüklerde yer almayan kelimelerimi hep sevdim.
Beni kimsenin ukalalığına maruz bırakmayan vefalı kelimelerim benim: Düşüntu ...
Katıntı. .. Sığındırgaç ... Sen çekimi. .. 5. Mevsim ... Kışbahar ... Şairhaz ... Sencil(!),
pardon; "Sencil" daha önce Özdemir Asaf tarafından da kullanıldı:

"Bencillik BEN olmasa da yürütüle bilir.

Senciliğin dıştan belirli bir SEN' i yoksa o sencilik aptallıktır" derken. 

Anlamı yine bende saklı deyimlerim;kanatan gamzeler,düşlere düşmek,düş ağrısı,düş kaçağı,ruhun ayak seslerinin falakaya çekilmesi...İnsanın kendi kendine konuşmasından öte,insanın kendisiyle şifreli konuşması gibi birşey...

Kağıt Kalem randevularına geç kaldığım zaman dilimleri de oldu benim ya da erken
kaldığım oracıkta. Ama anladım ki; ertelenen tüm erkenler için hiçbir zaman geç
değildir aslında.

"Değerli Okuyucularım!" diye hitap etmek istedim yazılarımda çoğu kez. Bu pek
mümkün olmadı. Bunun nedeni; okuyucularımın olmadığına dair oluşan kendine
güvensizliğim miydi yoksa var olan okuyucularımın gözünde alçak gönüllüğümü
kontrol etmeye çalışmam mıydı bilemiyorum.Bilmediğim çok şey var ama şunu iyi biliyorum ki:

"Hepsi benim olmasa da, okuyan herkes değerlidir

Sadece yaz!

Ve abartılan duygularda pek de gerçek bir yan olmadığını düşündüm. Tüm
gerçeklerin aslında maskelerin ardına saklanmış olduğunu ...  

Herşey olduğu gibi kalsın ister insan ve bilir ki tüm maskeli balolarda herkes;
kendinde sadece bir parçasını barındırdığı olmak istediği şeydir.

Duyguların da bazen gizlenmeye ihtiyacı vardır. Bazen ağlamak isteriz gülerken.
Bazen gülmek isteriz ağlarken. Öfkemizi belli etmekten kaçınır, sevgimizin gün
ışığına çıkmasıyla şımartmaktan korkarız. Böylesi durumlarda bir maskeli
baloda kaybolmak en iyisidir.

-Nereden nereye? Bu konuların yeri ayrı bir yazı olmalıydı. Bu yazının konusu
"yazı" olarak kalmalıydı- mı diyorsun? Birazcık yazan ve okuyan birisi bilir ki
burada yazılanların tümü "yazı" ile ilgili.

Bir kere yazmaya başlamaya görsün insan ... O an hangi maskeli baloda neci olacağı
birmuamma.

"Benim de maskem var mıdır acaba?" diye düşünmeden edemiyorum.
Beklide benim maskemin altında bir maske daha vardır!

Kim bilir?

(BEN BiLEMEM!)

 

 

 

 

 

Bu yazı toplam 790 defa okunmuştur.
Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.