1. YAZARLAR

  2. Yakubi Doktor

  3. "DÜŞ iŞTE!"
Yakubi Doktor

Yakubi Doktor

Köşe Yazarı
Yazarın Tüm Yazıları >

"DÜŞ iŞTE!"

A+A-

Çocukluğuma geri dönmeyi düşlüyorum.

Omuzlarımın hafif, yüreğimin; kocamanlığından, alabildiğince ağır olduğu
çocukluğum.

Gözlerim hep güleç.

Sözlerim tüm iğnelerinden arınmış ...
Kapıyorum gözlerimi ve işte çocukluğumdayım:

Almış beni sırtına oda oda dolaştırıyor dedem ve ben "deh" demenin halen "ayıp"
olarak değerlendirilmediği yaştayım.

Yumurtaya mıyırta, portakala körtopal, sarhoşa sarkoş diyorum yine. Dilim dönmüyor.
Hiçbir şey eskiye dönmüyor.

Düşlemekten öte bu.

"Çocukluğuma geri dönmek"

Bu; istemek.

Midem bulanana kadar salıncakta sallanmak, gözlerim kamaşana kadar güneşe
bakmak, uzanıp el yapımı acem halısının üstüne  tavana parmaklarımla havadan sudan bir şeyler yazmak istiyorum.

Kimse bir yere gitmesin diye tüm ayakkabıların bir eşini, yine; komşunun çöp
tenekesine atmak istiyorum.

Babamın her gittiği şehirden eşi bulunmaz oyuncaklar getirmesi yerine, yine; hiç
gitmesin, oyuncaksız ama babamla kalayım istiyorum.

Yemeğimi annem yedirsin,

Üstümü annem giydirsin,

Yalandan bir "Ay!" diye bağırınca, işini gücünü bırakıp koşa koşa yanıma gelsin,
Başucumda sabahlara kadar beklesin diye ateşim çıksın istiyorum.

Küçede  (sokakta) oynarken elinde boyaları dökülmeye yüz tutmuş kocaman mavimsi termosuyla köşeden çıkıveren dondurmacıyı görünce yine sevinçten gözlerim
açılsın istiyorum.

Dün babamın verdiği üç kuruş ile rengarenk dondurmalardan  alıp üstüne de kocaman
ama kocaman pamuklu şekerler yiyeyim istiyorum.Anamın 'Gine baban verdi  parayı ...' boğazın ağırır ateşin çıkar kaç defa dedim sana, niye anlamisan' sesi kulağımda... o sesi istiyorum...

Yağmur yağsın, saçlarım ıslansın ben "deli" yerine "çocuk" denilecek yaşta olayım,
yalın ayak çimlerde ...

Yağmur dursun gök kuşağı çıksın ben "zır deli" yerine "zır çocuk" denilecek yaşta
kalayım, gök kuşağının peşinde ...

Kuşağını çözüp göğün, aramızda kuşak farkı olmaksızın, çıkıp en tepesine;
yeryüzüne kadar kaymak istiyorum.

Her şeye "neden" diye sorduğumda yine cevaplardan bir şey anlamadan "hımmm
"demek istiyorum.

Gelen misafirlere "neden geldiniz "dediğim zaman anamın mahcup mahcup
gülümseyerek, yine "çocuk işte!" demesini istiyorum. Doğru cümleler kurduğumda,
doğru tespitlerde bulunduğumda; insanlar yine sessizce gözlerini yere indirip (bu kez
içlerinden) "çocuk işte" desinler ve buna önce kendileri inansınlar istiyorum.

Düşlerimiz hiç düşmesin. Hayallerimiz hiç küçülmesin. Bu yazı hiç bitmesi n istiyorum.
Çok şey mi istiyorum?

21

 

Çocuk işte ...

DEGiL!
Düş işte!

Nereye istersen al oraya işle!

 DİPNOT:

IITamamlayamadığım bir şeyler var hayatımda. Hep yarım kalacak düşler gibi,
ulaşılmaz ufuk çizgileri gibi, görüp de uzanılayanmayan özgürlükler gibiyim. 

Elimde özlediğim kurşun kalemim, dilimde kelimelerimi pusuya düşüren kurt
kapam, beynimde büyüyüp duran soru işareti uru, midemde acısı tuhaf kramplar, içimdeki rahatsız edici boşluk ..
Bu boşluk nasıl tamamlanacak? Hiç de tamamlanacakmış gibi de değil hani ...
Beynim düşünmekten aciz, dilimde her türlü küfür caiz, ruhumda haciz var bu

sıralar ... "

 

 

 

Bu yazı toplam 840 defa okunmuştur.
Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.