1. YAZARLAR

  2. Ahmet Tulgar

  3. Göze batmış mutluluk
Ahmet Tulgar

Ahmet Tulgar

Köşe yazarı
Yazarın Tüm Yazıları >

Göze batmış mutluluk

A+A-

 

Çocuk işçiler sadece ekonominin değil belki de zaten yine bir ekonomi birimi olan ailenin de en çıplak ve acımasız gerçeğini ortaya koyuyor: Ucuz, dirençsiz ve pratik işgücü.
Hayat boyu karşılaşılacak bütün adaletsizliklerin öncelenmiş, öne çekilmiş, öne alınmış halidir çocuk işçiler.
Kapitalizmin acelesi.
Sömürünün iştahı.
Oysa dünyayı çocuklara alıştıra alıştıra vermek gerekir.
Ciğerlerine dolan o ilk soluğun çığlığından sonra bir durup beklemek lazımdır.
Evet, kapitalizmin bu dünyada insana verip verebileceği pek de başka bir şey yok, evet, dünya, çocuğun hayalindeki gibi bir yer değil.
Ama tam da çocuğun tahayyül ettiği gibi olmadığı için dünya, o çocuksu imgelere ihtiyaç var dünyada.
O imgelerin içinde dünyanın kayıp masumiyeti saklanıyor çünkü.
Çocuk o imgelerle sisteme, ekonomiye değil dünyaya bağlanmayı öğrenecekti.
Çocuk işçi dünyaya bağlanamadan, dünyanın o masumiyetine eremeden ekonomik sisteme bağlanmıştır.
Çocuk işçi dünyası elinden alınmış insandır.
Çocuk işçinin masumiyeti katledilmiştir, katledilir, katlediliyordur.
Dolayısıyla dünyanın da.
Ne yapacağını çok iyi bildiği, iradesiyle biçimlendirdiği, kuralını koyduğu oyununun yerine paranın onu araçsallaştıran, denetleyemediği, yasalarından bihaber olduğu akışı geçmiştir artık.
Çocuk işçi oyunun özgüveninden işin tahakkümüne savrulmuş insandır.
Oysa çocuk parayı karşılıksız verilen bir şey sanmalıdır. Dünyayı, ihtiyaçların karşılıksız sağlandığı bir yer.
Çocuk işçi masumiyeti karşılıkla, bedel ile kırılmış insandır.
Çocuk, dünyayı kendi büyütüp kendi küçültebilmelidir. Kendisini de ona göre. Ters orantılı.
Ama işlikler, fabrikalar, makineler hep büyüktür. Yetişkinlerin cüssesine göredir.
Çocuk işçi için dünya hep büyük, kendisi ise küçüktür.
Çocuk işçi, daha baştan kaybettiği daha işin başında öğretilmiş insandır.
Çocuk işçi ailenin sevgi, evin yuva olmadığını hemen öğrenmiştir. Kendisi rehin, evi ise yatakhanedir. Bir ailesi olmasının bir bedeli olduğunu bilir.
Çocuk işçi patronun en sevdiği işçi tipidir. Kol gücü sömürülen, sömürülenden fazlası da ama olmayan. Kol gücü olmayan kol gücü yani. Makineyi çalıştıracak ama makineye el koyamayacak.
Çocuk işçi kapitalizmin içinde iki temsildir. Hem kapitalizmin öncesindeki kölelik biçimlerini hem kapitalizmin içindeki yabancılaşmayı temsil eder. Boğaz tokluğuna ve statüsüz çalışmanın paydosunda yasal mülksüzlük.
Çocuk işçi asla bir çırak değildir. Çırak bile değildir.
Yetişkin işçilerin cüssesine göre tanzim edilmiş bir işlik düzeninin büyük geldiği, tıkayamadığı, giremediği gedikleri dolduran uçtur o.
Makinenin ve ekonominin en küçük, en keskin, en sivri ucudur.
Herkese olur da, bir kendine faydası olmaz.
Bir gün bir yerini keser, bir başka gün bir yerine batar. Kendisinin.
Çocuk işçi kapitalizmin gözüne batmış mutluluktur.
Çocuk işçi: Her şeye erken başlayıp, bir hayata, bir dünyaya geç kalan.

Bu yazı toplam 7508 defa okunmuştur.
Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.