Şeyhmus DİKEN

Şeyhmus DİKEN

Köşe Yazarı
Yazarın Tüm Yazıları >

Kalp ve Dil

A+A-

İnsanın kalbi, denizdir.

Dili ise uçsuz bucaksız göz alabildiğine kıyı.

Kalp dediğin, ne ki!

Hepi, topu; avuç içine, aya’ya sığacak kadar.

İşte o kalptir, insana dünyayı dar, ya da var eden...

Kalbin yolu dile açılır.

Dille, dile gelir kalp...

Kalp hükmeder ve söz çıkar ağzınızdan, dökülür dilinizden...

Ya, çıktığı kıyıdan yol alır, yol bulur, yeni yollar açar kendine söz...

Ya da, denizden kıyıya çıkmaya yeltendiği an, çarpar sert çıplak kayalara, dilden dökülüp döküldüğüne bin pişman, paramparça olur söz...

Sonrası, evet sonrası her ana değen / dokunan pişmanlıktır.

Adeta figân ve firak misali; ey dil, ne durursun, demidir başla figane! makamında.

O sebeple benim şehrimin şarkılarından birinde dile düşen nağmedir:

Sana dil verdim ise,

Yık da harab et mi dedim!

Nar-ı hicre cigerim,

Yak da kebab et mi dedim!

 

 

                                                              

 

 

Bu yazı toplam 3275 defa okunmuştur.
Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.