1. YAZARLAR

  2. Şeyhmus DİKEN

  3. Kutsiyet, şahsiyet mekânsal aidiyet!
Şeyhmus DİKEN

Şeyhmus DİKEN

Köşe Yazarı
Yazarın Tüm Yazıları >

Kutsiyet, şahsiyet mekânsal aidiyet!

A+A-

“Polonya’da yaşayan ve fakir bir köylü olan İtzik, Kipur gecesi, sinagogdan çıkarken, elinde Teilim kitabı, en saf duygularla Tanrı’ya dua eder; “Dünyanın Hâkimi, eğer bir parça daha toprağa sahip olabilseydim, ne kadar mutlu olurdum!”

Aynı anda arabasıyla sinagogun önünden geçmekte olan uçsuz bucaksız arazilerin sahibi Dük Poritz, köylünün yakarışlarına kulak kabartarak şu öneride bulunur: “Tanrı’ya ettiğin duana kulak misafiri oldum ve beni derinden etkiledi. Orucunun ertesi günü şafak sökerken, sarayımın girişine gelecek, vereceğim işaretle tüm tarlalarım ve köyümün sınırları boyunca yürümeye başlayacaksın. yürüdüğün her alan senin olacak. Ancak tek bir şartım var: Gün batımında başlangıç noktana geri dönmüş olacaksın. Eğer gün battığında sarayımın girişine varamazsan, elindeki ile yetineceksin.”

Yahudi köylü bu sözleri duyduğunda büyük bir minnettarlıkla dükün ellerini öptü ve bu olağanüstü haberi eşine ve çocuklarına vermek üzere evine koştu.

Ertesi gün, gün doğumunda dük yarışın başlayacağı noktaya geldi ve başlangıç işaretini verdi. Ve İtzik yürümeye başladı. Geçtiği her nokta zengin ve bereketli topraklarla dolu olduğu için git gide hızını arttırdı. 

İtzik maddi sorunları olan bir ailenin evinin önünden geçiyordu. Aile reisi İtzik’e seslendi ve zor durumda bulunduğunu söyledi, borç para istedi. İtzik yardımsever bir kişi olduğu halde koşmaya devam etti ve içinden şöyle geçirdi; ‘şimdi değil, yarın zengin olacağım, o zaman fazlasıyla yardım ederim.’

Güneş batıya doğru yönelirken İtzik, Kipur gecesi yaptığı duanın mucizevi bir şekilde gerçekleştiği sinagog’un önünden geçiyordu. Dua saatiydi, minyan (duanın gerçekleşebilmesi için gerekli on kişi) aranıyordu. İtzik’i gören köylülerden biri, “Reb İtzik, gel ve bizimle dua et, minyan için sana ihtiyacımız var. Ayrıca bir avel (cenaze) için de Kadiş ylememiz gerekiyor. Yalnızca bir iki dakikanı alır” dedi.

Ancak nefes nefese koşmaya devam eden İtzik, eliyle gelmesinin mümkün olmadığını belirten bir işaret yaptı; ‘Yarın çok zengin olacağım ve yeni bir sinagog inşa ettiririm, ayrıca köydeki çocuklar için de bir yeşiva yaptırırım. Ancak şu an parsellemem gereken daha çok arazi var’diye düşündü.

Güneş batmak üzereydi ve İtzik başlangıç noktasına varabilmek için var gücüyle koşuyordu. Bacakları bir demir külçesi kadar ağır, ağzı bir toprak kadar kuru ve kalbi ise nerdeyse duracak gibiydi. Tek düşüncesi vardı, tüm toprakları ele geçirmek. Hızını daha da artırdı ve güneş son ışıklarını ağaçların üzerinden yayarken varış noktasına uçarak bir atlayış yaptı ve o anda ruhunu teslim etti..

Dük Poritz köylülerinden birini çağırdı: “Bir kürek al ve Yahudi mezarlığına git. Orada iki metre kare boyunda bir mezar kaz ve İtzik’i oraya göm. Onun ihtiyacı olan tüm toprak bu kadar.

Bu hafta Hazreti Muhammedin Kutlu Doğumu ile Hazreti İsa’nın Diriliş yortusuna denk gelen Paskalya Bayramları çakıştı. İki dinin inançlı sakinleri, müritleri, tilmizleri inanç temelli görevlerini yaptılar. Hiç düşündüler mi merak sebebidir: Ey inanan tanrının kulları, öte yakaya giderken kapıdaki ile hasbıhaliniz ne olacak sahi!

 

 

Bu yazı toplam 861 defa okunmuştur.
Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.