1. YAZARLAR

  2. Nimetullah Yıldız

  3. ÖZGECAN ÖLMEDİ , İNSANLIK ÖLDÜ !
Nimetullah Yıldız

Nimetullah Yıldız

köşe yazarı
Yazarın Tüm Yazıları >

ÖZGECAN ÖLMEDİ , İNSANLIK ÖLDÜ !

A+A-

 Özgecan Aslan 2O yaşındaydı . Ama artık dinmeyen bir acının göz yaşında . Hangi ağlayış p'aklayabilir bu utancı . Hangi gözyaşına sığar Özgenin Can'ı . Hangi kelime o k'ağıdın acısını yüklenebilir . Hangi sessizlik kendine sığar . Ağlamak lazım belki de . Anlatmak lazım belki de . Çağ üniversitesinde psikoloji bölümü okuyordu . Psikolojisi bozuk bir toplumun hiç bir çağda görülmemiş vahşetine maruz kaldı . İdealleri vardı , onunda . Hayalleri vardı henüz kıramadıkları. Umudun yaşamındaydı. Bir kez olsun kaybetmemişti inancını .Hayatın ne anlattığını anlamanın sevdasındaydı . Hayatın ne anlattığını anlatmanın çabasındaydı . Psikoloji okuyordu .Birinci sınıftaydı .Sınıfta kalmış bir toplumun çıkmazındaydı . Bir yolunu bulup çıkardı belki ama bırakmadılar . Cehaletin duvarını ördüler, ömrünün orta yerine . Yarım kaldı cümleleri , anlatacakları yarım kaldı .Sözünü kestiler belki ama ölümüyle hakikati anlattı . Sözünü kestiler belki ama sözün kendisi oldu hikayesiyle hakikati anlattı . Psikoloji okuyordu . Birinci sınıftaydı . Sınıfta kalmış bir toplumun çıkmazındaydı belki ama o hep birinci sınıf bir iffetin temsilinde kaldı . Doğru yolun kavşağı olmazdı ve de Özgecan ; yüreğinde heyecanını taşıdığı hayalleriyle düşmüştü yola . Akla hayale sığmıyordu belki ama kavşağın biri sapmıştı yoluna . Yolundan edebilir miydi ki ? Kavşak neydi ki ? Doğruluğu o eşsiz yolculuğun sonsuzluğunda . Yolu doğruluk olanın , yolu doğruydu . Doğru yolun kavşağı yoktu ve de ölümü pahasına devam etti o eşsiz yolculuğuna . Geriye kalanlara bir şeyler anlatır gibi gitti . Anlayanların anlamayanlara anlatamayacağı kadar ağır bir dille . Ölümü pahasına , CAN'ına ÖZGE bir anlatımla hayatı tarif etti . Küllerinden arta kalanıyla bile ölmüş insanlığımızın kelimelerini yazdı yüreklerimize . Hangi mezarlığa sığardık ki ? Çok fazlaydık biz . Çok fazla olmuştuk biz .Çok fazla ölmüştük . İnsanlığımızdan arta kalan bir utancın temsilindeydik . Kuran - ı Kerim 'in Maide süresinin 32. ayeti şöyle söylüyordu : " İşte bu yüzdendir ki İsrailoğulları'na şöyle yazmıştık: Kim, bir cana veya yeryüzünde bozgunculuk çıkarmaya karşılık olmaksızın (haksız yere) bir cana kıyarsa bütün insanları öldürmüş gibi olur. Her kim bir canı kurtarırsa bütün insanları kurtarmış gibi olur. Peygamberlerimiz onlara apaçık deliller getirdiler; ama bundan sonra da onlardan çoğu yine yeryüzünde aşırı gitmektedirler. " "Bir insanı öldürmek tüm insanlığı öldürmek gibidir" diyor Hakkın Kelamı . Peki bunca ceset hangi mezara sığardı .Hangi yüzle bakabilirdik ki artık kendimize ? Bu kadar büyük bir utancı , hangi kanın kırmızısı taşırdı ki yüzümüze ? Dünya dönüyordu işte " sırtladığı utancın dünyasından , hakikatin dünyasına .

Bu yazı toplam 569 defa okunmuştur.
Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.