Adalet Kültürü

Onlarca haysiyet yoksulu insan bir dilencilik çetesi kurmuş, Suriye'den 70-80 kadar çocuğu getirtip işkenceyle dilendiriyormuş ve ancak yeni farkedilebilmişler, yakalanmışlar, ceza yağmışmış bunlara, böyle alçak zalimliklerin hakiki cezası 3-5 yıl yatıp afla çıkmak değil, müebbet hapistir hapis!

Düşünsenize, nice vicdanlı insan o çocuklara para vererek iyilik değil kötülük yaptı, işkencelerini uzattı, böyle dilencilik çeteleri yığınla bu ülkede, ortadoğuda... 

Dilenci çocuklara para vermek iyilik değil kötülük! Çocucuğunu dilendiren sahiden muhtaçsa bile yardımı hak etmez, insan olsa çocuğunu göndermez, kendisi dilenir. Ki hayır vakıfları, bazı devlet kurumları yardım edecek muhtaç arıyor. Bu mevzuda kimse kimseyi kandırmasın, dilencilik çaresizlik değil, dolandırıcılıktır, vicdan sömürüsüdür.

Yardımı o el açanlar değil, çöp karıştıranlar, çok kötü evlerde yaşayanlar, para değil yemek ve iş isteyenler hak ediyor, toplumu bilinçlendirmek lazım, caydırıcı olmak lazım, gerekli kültür oluşsaydı, şehirlere bu kadar çok dilenci doluşmaz, sahtekarlar da dilenci maskesi takmaya, araya karışmaya çalışmazdı, korkardı. 

Hiç muhtaç olmayıp dilenenler her gün haberlerde ayrıca, küçük para cezalarıyla yırtıyorlar, gerek onlara gerekse araba önlerini kesenlere gerçekçi cezalar gelmeli, bu toplumu ancak sahici cezalar ıslah eder, para cezalarıyla haraç kesmeler değil, gevşeklik değil... 

Ceza sistemi devlet, belediye ve mahkemelerde baştan ayağa gelişmeli, olumlu manada bir an önce ihya edilmeli, yaptığının bedelini ödemeyenler arttıkça daha fazla kötü insan çoğalacak, kötülük daha çok yayılacak bu gidişle, erkenden önlemini almalı. Adaletin kültürü yaşam tarzlarımıza enjekte edilmeli...

Rehavet, denetimsizlik, gevşek sistemler mahvetti nice ortamları, nice kişilikleri, nice doğruluğa dönmüş insan da böyle ahlaksız ve adaletsiz ortamda çürüdü, heba oldu. 

Çare sözde düzeni sahiden nizam haline getirmekte, çare adaleti sağlarken iradeli olmakta, çare duygusala bağlamayıp profesyonel olmakta, caydırıcılık bu toplum için birinci şart, büyük bir rahmete vesile olacak reçete, en büyük merhamet adalettir, adalet olursa kimse kimseye kolay kolay eziyet edemez çünkü... Zalime merhamet, mazluma eziyettir. 

Adalet kültürünü yaşam tarzımız kılmak zorundayız. Akrabamdır, ahbabımdır dememeliyiz, kötüyü zinhar kayırmamalıyız, zulme şahit olduğumuz yerde biz de daima ezilenin yanında durmalıyız tanıdığın değil, asıl vicdan budur. 

 

Bu yazı toplam 6350 defa okunmuştur
Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.