1. YAZARLAR

  2. Gani Türk

  3. Beyaz kelebekler çağı
Gani Türk

Gani Türk

Köşe Yazarı
Yazarın Tüm Yazıları >

Beyaz kelebekler çağı

A+A-

Mühürleri gönüllerinde gömülü birer nehirdiler. Gölgeleriyle beraber akıp giderlerdi çorak zamanlara. Uyku ülkesineydi yolculuk… Akıp akıp eksiliyorlardı,

Sesler başkalarının şarkılarıydı

O yüzdendir ki güller biraz küldü

Her hazan birer bülbüldü

An ölümcül bir şekilde yaralıydı

Zemheri yalnızlıklardan da beter acıydı hayat

Göçebeydi şarkılar

Vebalıydı gevrek umutlar

Ve

Çadırlar toplanmıştı

Çocuklar habersizdi

Anneler biçareydi

Biraz gül biraz bülbül biraz da küldü mekân

Sırtlarındaki hırkaları bin yılların aşımına direnen tılsımlarla doluydu. İyilik üretmişlerdi, aşk yaratmışlardı. Üşüyen çorak zaman ve mekânlara aşk ve iyiliği serpmek için yollardaydılar; güzellik yeşerecekti... Işık ışık ışık gerekiyordu vebalı, sonradan görme akıllara.

Işığın ve iyiliğin gözleyenleriydiler ve o hain, o kindar karanlık çığ gibi, akıl ve vicdanını yitirmiş istilalar gibi çoğalıp büyüyordu.

Avcılar, işleri güçleri kötü insanlar yaratmak olan kötü tanrılarla bir olmuş durmadan hırkalarında sadece aşk ve iyilik olan dervişleri avlıyorlardı ve gariptir ki ömrü daha kısaydı avcıların. Kendine Brütüs’tü avcıların yaylarına ok olan çekirgeler. Güzelliğe saplandıktan sonra sonları daima yok olmaktı cühela okların.

İyiliğin gözleyenleri yorgundular ama altın ömürlüydü yürekleri.

Yaralıydılar…

Sadece ışıkları vardı gözleyenlerin. Kahramanlar çağı kahredenler çağına evirilmişti. Kahredici barbarlık; hırs, kin ve ihanet dergâhlarında köpürdükçe köpürüyordu.

Kararlıydılar…

Talan edilmişti sevdaları, aşksızdılar. Bomba doluydu hanlar, tuzaklanmıştı bütün yollar, savrulmuştu bütün yolcular. Kendinden geçmiş bir nefretle vuracak akıl arıyordu birileri.

Susuzdular…

Sonra Beyaz Kelebekler Çağı geldi. Hırkaları hayal ve umut yüklü gözleyenler dinmeyen umut yağmurları eşliğinde bin yılların yorgunluğuna rağmen kendi şarkılarını mırıldanmaya başladılar. Çorak zaman tarlalarından aşk ve umut yeşeriyordu ve hırkaların katığıydı acı, güzelliğin ve aşkın bedeli…

Farkındaydılar…

Bütün zamanlar leylaktı… Anlam acıya gebeydi. Acı özgürlüğe haberdi, haber yalandı, çünkü fail insandı. Yine de aşk mevsimiydi, kalpleri birer kelebek olan gözleyenlerin yüzü hürmetine zamanın çorak çöllerine delice bir umut yağıyordu ve ertesi güne sabahın seheri; Anka misali tekrar diriliyordu.

Aşkları sadece iyilikti dervişlerin

Yalan yoktu hile yoktu hayatlarında

Bu korkunç çağın fedaisiydiler sadece

Beyni büyümüş korkak şımarıklarını

Beyinsiz acımasız ve görünmeyen düşmanlarından

Ölümüne korumaya çalışan

Beyaz birer kelebektiler.

Bu yazı toplam 6936 defa okunmuştur.
Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.