1. YAZARLAR

  2. Murat BAY

  3. Narkissos
Murat BAY

Murat BAY

köşe yazarı
Yazarın Tüm Yazıları >

Narkissos

A+A-

“Daha önce kendimi hiç kimsenin gözlerinde görmemiştim, ilk kez onun gözlerinin derinliklerinde gördüm, bir daha da göreceğimi sanmıyorum.” der Narkissos’ un ölümüne ağlayan göl. Görünüşe göre yansıyanla yansıtan arasında bir kovalamacaya dönüşmüştü büyü. Elimdeki kitabı yavaşça bırakıp suyu izlemeye başladım. Nergisler takıldı gözlerime. Güzel ve alımlı çiçekler. Barındırdıkları öykünün kahramanı olmak gibi bir kibrin içinde olduklarını sezmedim. Gölün karşısında “Echo’yu” görür gibiydim. İsmini daha sonra “yankı” ile tüm seslere tekrarlatacağını bilmeyen o güzel peri kızı.

Görür görmez silüetini, eğildi bedeni Narkissos’un sonra da ruhu. Uzun süre böyle durmuş olmalıydı. Gücün karşısında eğilen bir vücut dilden kesiliyordu. Güzellik öldürücü olmaya başlayacaktı. Nasıl bir silaha sahip olduğunu bilmiyordu. Belki de ona hayranlık duyan kadınlardan birine karşılık verse bütün sorularına cevap bulacak ve gizine saplanmayacaktı. Güç eğmişti ruhunu, bükülmüştü. İçten gelen bir kudret. O yüzden dışarıda kalan herkese sığ geliyor olmalıydı. Göl ile arasında derinliğe dayanan bir tutku tüm dillerde tüylerini diken diken etmeye başlamıştı. Derin olan göl değildi, gözdü. İkisinin de gözü kendi ışıklarından yansıyan bir karanlıkla lanetlendi. Kördü artık…

Düşünmek iyi geliyordu. Hikayeyi yeniden yaşıyor gibiydim. O kadar güzel bir resmi vardı ki doğanın, neredeyse beni bile kendime hayran bırakacaktı. Belki de suçlu sadece Narkissos değildi. Çevresindekiler onu bu kadar büyütmemiş olsa, hayranlığın sınırlarından geri tepebilirdi yaşamı. Tıpkı sudaki aksimi görüp çok çabuk kendime geldiğim gibi. Etrafımda beni eleştiren birilerinin olması beni hiç rahatsız etmez mesela.

Göle bir taş atmalıyım, oyun olarak algılamamalı, onu suç ortağı olarak gördüğümü bilsin istiyorum. Nasıl bir ilişkisi vardı ki Narkissos’la?  

Derinliğe dayanan bir tutku. Göz derindi.

Bütün cümleler hakiki. Göl dinliyordu.

 Aynalar öğrenmiş midir hikayeyi?  Körlükle erişilir mi bilgeliğe? Kafamda deli sorular.

Nefes aldığımı bilsin istiyorum serçeler. Yalnız kasabaların tenha sokaklarından gelen bir yolcuyum sadece. Kendine hayranlığın yarattığı fırtınalarda savrulan cesetler var ormanda. Kitap var yanımda, su var, Nergis var. Bir de ormandaki cesetler.

“ Körlük bulaşıcıdır “ ironisi bugüne kadar taşındı sonra. Tarihin en karanlık insanlarının bile “Işığımın etrafında birleşin!” diye bağırdıklarına tanık olmuştum. Eğer bir kez, sadece bir kez bile karşılık verebilirseniz başka yansımalara, eğilmez bedeniniz suyun derinliklerine. Hem orada Nergislerin açması da şüpheli. Güzel kokuyorlar nihayetinde.

Bu yazı toplam 1737 defa okunmuştur.
Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.