Ateş hattında vurulan bir güvercindir, o çocuk…

 Köşe Yazarı
Ateş hattında vurulan bir güvercindir, o çocuk…

Bir daha sarılamayacağını bildiği, canından çok sevdiği, onu her türlü kötülükten, beladan koruyan, kollayan abisinin mezarı başında ağlayan bir çocuk o, öylece izliyorum onu. Başucuna beyaz güller kondurduğu, birbirinden güzel, renk renk çiçeklerle bezediği, toprağı daha kurumamış mezara dalıp gitsem de aklım hayatının en büyük yenilgisini yaşayan çocukta. İç parçalayan haline baktıkça ufalıyorum, yüreğim daralıyor, içim kan ağlıyor. Az ötesinde, daha bir gün önce kuzeyden gelen acılı annesinin yer gök ağlatan sessiz çığlıkları arasında gömülen Miştenur’un efsane savaşçısı Farqînli Şervan’ın mezar taşını öpüyorum, öpüyorum, bir daha öpüyorum. Ama aklım hala dağınık, yüreğim hala bin parça; bildiğim en yiğit Kürt kızlarının ve oğullarının gencecik bedenleriyle can oldukları her bir mezarda ayrı ayrı atıyor sanki. Evet, aklım hala bir daha abisini göremeyecek çocukta, dönüp ona bakamaya bile dayanamıyorum. Bir an alıp verdiğim nefesten sıkılıyorum, yaşadığıma utanıyorum, araftaki halimin ağırlığında eziliyorum. Dersim’de, Amed’de, Garzan’da, belki de Botan’da sınırsız vurulan her bir dağa, işgale yol vermeyen her bir sırta, zamansız toprağa düşen her bir cana, ya da kendi sonsuzluğuna kayıp giden her bir yıldıza tanık oluyorum sanki. Evet, her bir yandan kuşatılmış sınır boylarında vurulan gülistanımın her bir parçasından emanet bir güldür o çocuk, bir de vakitsiz toprağa düşen her bir fedaiden bin hikayedir o çocuk, ülkemin ölümsüzler diyarında, kutsalım Dicle şehitliğinde, dünya bunu biliyor…

*

Evet, aradan geçen bunca zamana rağmen aklım hala dünyanın bildiği o Kürt çocukta, kendi yoluna çekip gitmek ne ağır geliyor insana, dayanabiliyorsan. Oysa, ateş hattında vurulan bir güvercindir, o çocuk. Belki de sınır boylarında kendi haline terk edilmişlerden en sahipsiz olanımızdır, o çocuk. Ve biliyorum ki dünyayı versen yine de kaybı bitmeyecek olan en çaresiz olanımızdır, o çocuk. Anlayacağın, en olmaz zamanlarda bile özgürlüğüne akmaya devam eden Gök Mavisi nehri geçememek, belki de hiç beklenmeyen bir anda celladına esir düşmek gibidir, belki de kaybedilen kendi sengerinde kırılmak gibidir. Evet, belki de her geçen gün yokları daha da çoğalan, kayıpları daha da acıtan o çocuğu yeniden, yeniden yaşamak gibidir, ölüm ağırlığında. Beklentilerden yoksun herhangi bir zamandan, zulasında yazılmayı bekleyen herhangi bir hikayeden, adı da, özgürlüğüne adanmış hayalleri de unutulmaya bırakılan herhangi bir oldurandan, dahası, kayıp prensim Jiyar’dan bu yana bildiğimiz, üstelik gün gibi tanıdığımız tanrı Güneş’ten bile habersiz yaşamak gibidir olan bitenleri bir daha, bir daha yaşamak. Ve sokak sokak, ev ev, oda oda, göğüs göğüse vuruşarak kazanılan onca zaferden sonra ansızın ölüm tuzağına düşmek, bilmem ne yeminiyle mevzi yoldaşı bellenmiş Arap çölünün en değme hilebazının ihanetine uğramak, kendi sınırlarına çekilmeye bile fırsat bulamamak gibidir, kaybeden o çocuğun hakikati, bizim hakikatimiz. Bir ömür beslediği hayalinden kopmak, en kötüsü ise dünyayı insanlığa dar eden tuzakları önceden görüp aşamamak, Gök Mavisi nehri geçememek gibi olmalı çocuk hallerinden öteye gitmek, sonsuza kadar unutmak. Bilmem kaç kutuplu dünyayı kasıp kavuran kaosu fırsat bilen talancıdan, durduk yere Kürt’ün kapısına dayanan haksız, hukuksuz savaş ağasından, eşi benzeri görülmemiş kanlı işgalciden bile özlemi, hayali büyük olan çocuk, hiç kimseyle paylaşamadığı yüreğindeki çaresizliğine yandığım Kobanêli çocuk, bizim çocuk kimin umurunda. Yanan onun canı, yangın yerine dönen onun yüreği, tanrı katındaki abisi giden o, ne yapsa da bir daha ses vermeyeceğini bildiği mezarının başında ağlamaya devam eden o. Şimdi ne yapar, şimdi nasıl yaşar adını bile sormaya cesaret edemediğim o çocuk, bir an olsun bile yanına sokulmayı, yangın yeri yüreğiyle hemhal olmayı göze alamadığım o çocuk, bizim çocuk, kim bilir…

İlk yorum yazan siz olun
UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.

Güncel Haberleri