Astronomi bilimine göre Ay, gökyüzündeki gezegenlerin etrafında dönen, onlardan aldığı ışığı ve enerjiyi yansıtan, dünyanın uydusu öteki gezegenlerin de dengesini sağlayan bir gök cismidir. Oşinografi bilimine göre Ay, denizleri ve okyanusları fiziksel, kimyasal, biyolojik ve jeolojik olarak dengede tutan yegane dengeleyici kuvvettir. Ezoterik bilimlere göre Ay, insanların bilinçaltını, sezgilerini, duygusal gelgitlerini ve iç dünyasının görünmeyen yanlarını temsil eder. İnsan ruhundaki yükselme, çekilme, kapanma, açılma, başlama ve sona erdirme dönemlerini yönettiği rivayet edilir. Evreleri(hareketleriyle) insanlığa rehberlik eder.
Yeni Ay: Gökyüzünün karanlığa çekildiği evredir. Bu evrede belirsizlik, yalnız kalma isteği, geçmişi sorgulama ve yeni bir başlangıç arzusu çok daha yoğun hissedilir. Henüz görünür olmayan niyetler, toprağın altındaki tohumlar gibi sessizce şekillenmeye başlar.
Hilal Ay: Bu evre umut, merak ve hareket duygusunu temsil eder. İnsan kendisini daha üretken, sosyal ve cesur hisseder. Yeni fikirler ortaya çıkar, kararlar netleşmeye başlar ve yaşam enerjisi yükselir. Ancak bu dönem aynı zamanda sabırsızlık yaratabilir; henüz olgunlaşmamış bir şeyi zorla büyütme isteği çoğu insanı yanlış duygusal ve maddi ortaklıklara sürükleyebilir.
DolunAy: Bu evre döngünün en parlak ve en taşkın noktasıdır. Ay nasıl bütünüyle görünür hâle geliyorsa, insanın içindeki bastırılmış her şey daha görünür hale gelir. Coşku, aşk, öfke, özlem ve korku daha keskin hissedilir. Niyetler sınanır, engeller belirginleşir ve derinlerde uyuyan şeyler görünür olmaya başladığı için uyku düzeni, rüyalar ve duygusal tepkiler sıklaşır. Ezoterik geleneklerde dolunay; bırakma, arınma, yüzleşme ve duygusal yükleri görünür kılma zamanı olarak kabul edilir.
Son Evre/Küçülen Hilal: Bu evrede Ay küçülmeye başladığı için enerji de yavaş yavaş geri çekilir. İnsanlar daha sakin, düşünceli ve seçici olur. Ezoterik bakışta bu evre duygusal ve maddi alanı temizleme evresidir. Yapılan seçimlerin sonuçlarını değerlendirmek, fazlalıkları bırakmak ve duygusal alanı temizlemek için sembolik bir fırsattır. Ruh artık büyümek değil, sadeleşmek ister. Eski bağlar, tükenmiş düşünceler ve artık işe yaramayan kimliklere veda edilir. Fakat bu veda bir son değil, aksine daha iyi bir başlangıç için ruhun enerjisini geri toplamasıdır.
Ayın evreleri insana her duygunun geçici olduğunu hatırlatır. Coşku kalıcı olmadığı gibi karanlık da kalıcı değildir. Ruh bazen büyür, bazen taşar, bazen küçülür ve bazen tamamen sessizliğe çekilir. Ezoterik bakışta denge, her zaman aynı ruh hâlinde kalmak değil; kendi iç gelgitlerini fark ederek her evrenin taşıdığı mesajları dinleyebilmektir.