Diyarbakır’ın Çüngüş ilçesinden, geçim sıkıntıları nedeniyle ailesiyle birlikte Adana’ya göç etti.
Çocukluğu ve ilk gençliği burada geçti.
Maddi imkânsızlıklar yüzünden eğitimini sürdüremedi. Hayata erken atıldı, bir süre berberlik yaptı.
Ama berber dükkânında geçen günlerin arasında, içinde başka bir ses büyüyordu:
Türküler…
İzzet Altınmeşe…
1945 yılında Diyarbakır’ın Çüngüş ilçesinde dünyaya geldi.
1963 yılında Adana Halk Eğitim Merkezi’nde halk müziği, nota ve şan dersleri almaya başladı.
İki yıl sonra ilk plak çalışmasını yaptı.
Askerlik dönüşü müzikten kopmadı. Adana’daki çalışmalarını sürdürdü; 1970 yılında Ankara’ya yerleşti.
Ve 1972’de seslendirdiği bir türkü, hayatının yönünü değiştirdi.
“Biraz da Bana Gül Kader”, onu Türkiye çapında tanınan bir sanatçı yaptı.
Ama o yalnızca türkü söylemekle yetinmedi.
Anadolu’nun farklı yörelerinden türküler derledi, besteler yaptı ve onları kendine özgü yorumuyla geniş kitlelere taşıdı.
1976 yılında Ankara Radyosu sanatçılık sınavını kazandı.
Derlediği “Maden Dağı” ve ardından seslendirdiği “Esmerim” geniş kitlelere ulaştı.
Yıllar içinde çok sayıda esere ve derlemeye imza attı.
Sesi yalnızca radyoda ve plaklarda kalmadı; sinema ve televizyon çalışmalarında da yer aldı.
Türk halk müziğine uzun yıllar verdiği emek, 1998 yılında Devlet Sanatçısı unvanıyla karşılık buldu.
Ama bütün bu yolculuğun başlangıcında, geçim sıkıntıları içinde Adana’ya göç eden bir aile ve berber dükkânından türkülere açılan bir kapı vardı.
İzzet Altınmeşe…
Çüngüş’ten Adana’ya, berberlikten sahnelere uzanan yolculuğunda yalnızca kendi hikâyesini anlatmadı.
Söylediği türkülerle Anadolu’nun acısını, sevincini ve hasretini de taşıdı.
Bir ses…
Bir türkü…
Ve yarım asrı aşan bir sanat yolculuğu…