Bazı insanlar vardır…
Bir şehrin hafızasına tanıklık eder…
Bir mesleğin içinde iz bırakır…
Ve kendilerinden sonra gelenlere yol gösterirler.
Ertuğrul Pirinççioğlu da Diyarbakır basınının böyle isimlerinden biriydi.
1942 yılında Diyarbakır’ın Lice ilçesine bağlı Cinezur köyünde dünyaya geldi.
Çocukluğu Diyarbakır’da geçti.
İlk öğrenimini Diyarbakır’da, ortaokul ve lise eğitimini ise İstanbul’da tamamladı.
Daha sonra Milliyet Gazetesi adına Avusturya ve Almanya başta olmak üzere Avrupa’nın çeşitli ülkelerinde görev yaptı.
Ama memleketiyle bağını hiç koparmadı.
Daha sonra Diyarbakır’a döndü.
Milliyet Gazetesi Bölge Müdürlüğü görevini üstlendi.
Ancak onu farklı kılan yalnızca gazeteciliği değildi.
Bilgisini paylaşan…
Tecrübesini aktaran…
Genç gazetecilere yol gösteren bir ağabey olmasıydı.
Güneydoğu Gazeteciler Cemiyeti’nin kurucuları arasında yer aldı.
Bölge basınının gelişmesine katkı sundu.
Aynı zamanda Türkiye Spor Yazarları Derneği’nin Diyarbakır temsilciliğini yürüttü.
Meslek ilkelerine bağlı duruşu ve gazeteciliği topluma karşı bir sorumluluk olarak gören anlayışıyla saygı kazandı.
Diyarbakırspor da onun gönlünde ayrı bir yere sahipti.
Kulübün zor günler yaşadığı dönemde, dostlarıyla birlikte Diyarbakırspor’un ayakta kalması için çaba gösterdi.
Çünkü onun için Diyarbakırspor, şehrin ortak değerlerinden biriydi.
Onu tanıyanların hafızasında yalnızca gazeteciliğiyle yer etmedi.
Çok kibar bir insandı…
Çok efendiydi…
Çok centilmendi…
Giyimine gösterdiği özen,
insanlara yaklaşımındaki zarafetle birleşirdi.
Tam anlamıyla bir Diyarbakır beyefendisiydi.
Ama onu anlatan bir başka özellik daha vardı:
Diyarbakır sevdası…
Nerede bulunursa bulunsun,
yüreğinin bir yanı hep bu şehirde kaldı.
Bugün geriye dönüp bakıldığında,
Ertuğrul Pirinççioğlu yalnızca bir gazeteci olarak hatırlanmıyor.
Bir ağabey…
Bir Diyarbakır sevdalısı…
Bir meslek duayeni olarak anılıyor.
Ruhu şad olsun.