Her insan ardında bir iz bırakır.
Kimi yaptığı işle…
Kimi ürettikleriyle…
Kimi paylaştığı iyiliklerle…
Kimi de dokunduğu hayatlarla…
Nihat Şahin ise,
ardında insanların duasını bırakan isimlerden biri oldu.
1972 yılında,
Diyarbakır’ın Bağlar ilçesinde dünyaya geldi.
Aslen Kulp’luydu.
Çocukluğu Diyarbakır’da geçti.
Paylaşmayı,
dayanışmayı
ve insanın insana omuz olmasının değerini
daha küçük yaşlarda öğrendi.
Hayata çalışarak tutundu.
Ticareti yalnızca kazanç kapısı olarak görmedi.
Üretmenin,
istihdam sağlamanın
ve faydalı olmanın bir yolu olduğuna inandı.
Yıllar içinde akaryakıt,
inşaat,
turizm
ve rehabilitasyon alanlarında önemli yatırımlara imza attı.
Fakat onu farklı kılan,
kurduğu şirketlerden çok,
kurduğu gönül köprüleri oldu.
Kapısını çalanı geri çevirmedi.
İhtiyaç sahiplerinin yanında durdu.
Yardım etmeyi bir lütuf değil,
insan olmanın en doğal sorumluluğu saydı.
Bugüne kadar onlarca gencin eğitimine burs desteği verdi.
Çünkü biliyordu ki,
bir gencin hayatına dokunmak,
geleceğe yapılan en kıymetli yatırımdı.
Onun en anlamlı eserlerinden biri de,
Kemal Şahin Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi oldu.
Bu merkezi,
aile büyüğü Kemal Şahin’in adını yaşatmak için yaptırdı.
Hayat,
ona en ağır sınavlarından birini daha yaşattı.
Merkezin açılışına kısa bir süre kala,
çok sevdiği kardeşini kaybetti.
Acısına rağmen,
yolundan dönmedi.
Çünkü bazen en büyük vefa,
acıyı iyiliğe dönüştürebilmektir.
Bugün o merkez,
yüzlerce yaşlı için yalnızca bir bakım evi değil,
güvenin,
şefkatin
ve vefanın adresi olmaya devam ediyor.
Nihat Şahin,
iş dünyasında dürüstlüğü;
hayatın içinde ise tevazusu,
babacanlığı
ve yardımseverliğiyle tanındı.
Onun hikâyesi;
çalışmanın,
üretmenin,
paylaşmanın
ve vefanın hikâyesidir.
Çünkü gerçek zenginlik;
biriktirilen servet değil,
ardında bırakılan duadır.