Bazı şehirler vardır…
İnsanı büyütür.
Bazı insanlar vardır…
O şehri içinde taşır.
Diyarbakır…
Sadece doğulan yer değildir.
İnsanın kalbine yerleşen,
ömür boyu çıkmayan bir duygudur.
Ve bazıları…
Nereye giderse gitsin
o duygudan kopamaz.
İşte o insanlardan biri:
Edip Eren.
1971 yılında Diyarbakır’da dünyaya geldi.
Çocukluğu…
bu kadim şehrin sokaklarında geçti.
Mahalle aralarında kurulan dostluklar,
yıllar geçse de silinmeyen hatıralara dönüştü.
İlk, orta ve lise eğitimini Diyarbakır’da tamamladı.
Sonra yol onu başka şehirlere götürdü.
Yıldız Teknik Üniversitesi
İnşaat Mühendisliği…
Ve ardından iş hayatı…
Kısa sürede önemli başarılara imza attı.
Yıldızlar Holding bünyesinde
üst düzey yöneticilik görevleri üstlendi.
Ama hayat nereye götürürse götürsün…
Onun bir yanı hep Diyarbakır’da kaldı.
Çünkü Diyarbakır…
onun için sadece bir şehir değil;
çocukluk, dostluk ve aidiyet demekti.
Dicle’nin rüzgârı…
sokakların sesi…
insanın içine işleyen o memleket duygusu…
Kolay silinmez.
Ve o…
silmeyi hiç denemedi.
İş dünyasında kazandığı gücü
fırsat buldukça memleketine yönlendirdi.
Bugün Diyarbakır’da
gençlerin kullandığı birçok spor tesisi…
onun katkılarıyla hayat buldu.
Ama bunu yaparken
hiçbir zaman ön plana çıkmadı.
Sessiz kaldı…
ama iz bıraktı.
Özellikle Diyarbakırspor söz konusu olduğunda…
En zor zamanlarda bile
geri adım atmadı.
Gösterişten uzak…
reklamdan uzak…
ama her zaman orada…
Onu yakından tanıyanlar bilir:
Zor günlerde
kulübün arkasında duran
görünmez ellerden biriydi
Edip Eren.
Onunki bir yatırım değildi…
bir hesap değildi…
Bu,
bir memleket vefasıydı.
Doğduğu toprağa duyulan
kopmayan bir bağ…
Çünkü bazı insanlar
adını duyurmak için değil…
bir şehri ayakta tutmak için yaşar.
Ve bazılarına…
alkış gerekmez.
Bir şehrin duası
onlara yeter.