Şirvan Oktay GÖRER - Özel
TİGRİS HABER - Gürültü, mürekkep kokusu ve ağır metal parçaların arasında yıllardır görünmeyen bir emek var. Bu emeğin sahiplerinden biri de Süleyman Ergün.
Sekiz yıldır matbaada çalışan Ergün’ün bu meslekle tanışması bir tesadüf değil. Aileden gelen bir bağ, onu matbaanın içine çekmiş. “Aile vesilesiyle geldim buraya. Amcam bu işi yapıyordu, onun eskimiş vesilesiyle devam ettirdik” diyen Ergün, zamanla bu işin bir meslekten öteye geçtiğini söylüyor.
“Yaptığım işten mutluyum”
Matbaacılık dışarıdan bakıldığında zor ve yıpratıcı bir iş. Ancak Ergün, tüm zorluklara rağmen işinden memnun. “Ben gayet memnunum” diyor ve ekliyor: “Tavsiye eder miyim diye sorulursa… Bizden başka yapan da yok. O yüzden tavsiye etmek de zor. Ama ben yaptığım işten mutluyum.”
Gazetelerin okuyucuyla buluşmadan önce geçtiği son durak olan bu matbaa, aynı zamanda bölgenin tek gazete matbaası. Ergün ve arkadaşları, çoğu zaman geceleri, baskı saatlerine göre değişen bir tempoyla çalışıyor.
Sayfalar makinelerden birer birer akarken, manşetlerin, haberlerin ve fotoğrafların arkasında çoğu zaman adı bilinmeyen emekçiler duruyor. Süleyman Ergün de o emekçilerden biri. Sekiz yıldır, her baskıda, her sayfada sessizce iz bırakanlardan…