Ali Abbas Yılmaz - Özel
TİGRİS HABER - Diyarbakır’ın Bağlar ilçesinin Fatih Mahallesi’nde yaşayan 66 yaşındaki İbrahim Kaya, yaklaşık 20 yıldır kuş sepeti yaparak hem kendine hem 8 yaşındaki torununa bakmaya çalışıyor.
Şafakla Hevsel’de dut ağaçlarının ince dallarını budamaya başlıyor
Kimliğe göre 1954 doğumlu olsa da İbrahim Kaya, 70’ine vardığını söylüyor. Ömrü boyunca çektiği yoksulluğun da etkisiyle İbrahim Kaya 70 yaşın da bir hayli üzerinde gösteriyor. İbrahim Kaya, 4 ay önce kaybettiği eşinin acısını birlikte kaldığı 8 yaşındaki torununa bakarak hafifletmeye çalışıyor. Kaya, daha gün ışımadan kalkıyor ve Hevsel Bahçeleri’nin yolunu tutuyor. Bağlar’dan Hevsel’e 4 kilometrelik yolu yaya olarak kat eden Kaya, şafakla Hevsel’de dut ağaçlarının ince dallarını budamaya başlıyor.
Babasından kira alan evlat
Kaya’nın 11 çocuğu var ama içlerinden bir tanesi dahi babasına sahip çıkmıyor. Kaya aynı zamanda çocuklarının birinin de kiracısı. Aylık 250 TL kira ödeyen Kaya’nın kaldığı ev çok bakımsız durumda. 8 yaşındaki torunu ise Kaya’ya eşinin emaneti. İbrahim Kaya, 66 yaşında hem içeride hem dışarıda evinin bütün yükünü sırtlamış durumda. Şafakla Hevsel’de dut ağaçlarından budadığı dalları topladıktan sonra yorgun argın bu sefer de kilometrelerce yolu yaya bir şekilde kat ederek evine varıyor ve torununa sahip çıkmaya onun ihtiyaçlarını karşılamaya çalışıyor.
‘Dört ay önce eşim öldü, artık kimse bana bakmıyor’
Karadeniz’e mevsimlik işçi olarak giden İbrahim Kaya, fındık toplayarak kazandığı para ile eşini de alarak hacca gidiyor. Hanımıyla çok iyi geçindiğini ve o yaşarken bir sorunu olmadığını belirten Kaya, şöyle konuştu: “Allah ondan razı olsun. Yeri cennet mekan olsun. Ben yoldayken telefon açardım, açım diye. Hevsel’den geldiğimde yemeğimi hazırlardı. Ayakkabımı çıkarır, çoraplarımı yıkardı. Şimdi eve geliyorum kimsem yok. Dört ay önce eşim öldü, artık kimse bana bakmıyor. Kimsem yok, ne yapayım. 11 çocuğum var ama bana bakan yok. 250 lira ev kirası veriyorum. Kirayı oğluma veriyorum.”
‘Günde 5-10 sepet yapıyorum’
Çoğu günler sıcak bir yemek yiyemediğini, 3-4 günlük yemekleri torunuyla birlikte yiyerek karınlarını doyurmaya çalıştıklarını söyleyen Kaya, “Mecburum ne yapayım, 4 günlük de olsa yemek zorundayız. Her sabah 5’te kalkıyor namazımı kılıyorum. Torunumun avucuna biraz para sıkıştırıyorum ve yola düşüyorum. Yolda dinlene dinlene gidiyorum. Oraya vardığımda dalları kesip topluyorum. Sonra da sırtıma atıp yürüyerek eve geliyorum. Eve geldiğimde torunumun kahvaltısını hazırlıyorum. Sonra sepet yapmaya başlıyorum. Günde 5-10 sepet yapıyorum. Küçük sepetleri 7, büyüklerini ise 10 liraya satıyorum. Ama tabii havalar sıcak olursa gidiyorum. Soğu havalarda dışarı çıkamıyorum” diye konuştu.
‘Param yok ki dişlerimi yaptırayım’
Parası olmadığı için dişlerini yaptıramadığını söyleyen İbrahim Kaya, şöyle konuştu: “Adam diyor, herkese 3 bin TL’ye yapıyorum sana bin 500 liraya yapayım ama param yok, yaptıramıyorum. Diyor, senin 10 tane çocuğun var adam başı 100 TL verseler dişlerin yapılır. Ama yok evlat ama babaya sahip çıkmıyor. Şimdi bir tane torunum yanımdadır, annesi 4 aylıktı bıraktı gitti. Babası da evlendi gitti. Eşim dedi torunumuza sahip çıkalım, alıp getirdik. Şimdi bizi ana baba biliyor. Eşim ölmeden torunumu bana emanet bıraktı. Onun emanetidir, ölene kadar torunuma bakarım.”
‘Kim ne getirirse Allah onlardan razı olsun’
Yapılacak olan yardımlara açık olduğunu ifade eden Kaya, “Kim ne getirirse Allah onlardan razı olsun. Belediye un getirse, şeker, pirinç getirse geçimimi sağlarım. Komşum geliyor hamur yapıyor, fırına götürüyorum ekmek yapıyorum” dedi.