Eğri oturalım, doğru konuşalım. 5G dediğimiz şey sihirli bir değnek değil; arkasında devasa bir fiber altyapı gerektiren bir sistem. Eğer siz baz istasyonuna kadar o fiber kabloyu döşeyemediyseniz, telefonunuzdaki o "5G" yazısı, boyası taze ama motoru üfleyen eski bir arabadan farksızdır.

İstanbul’un göbeğinde veya Diyarbakır’ın en işlek caddesinde 5G ile şov yapabiliriz; ama arka sokaklara girdiğimizde ya da Anadolu’nun bağrına doğru yol aldığımızda 4G’yi bile mumla aradığımız gerçekleri ne yapacağız? Altyapı tam gaz gitmeden teknolojiye geçmek, temeli olmayan binanın en üst katına teras kat çıkmaya benziyor.

"Bakmak bedava, almak olay"

Diyelim ki altyapı şahane. Peki, o hıza kim dokunabilecek? Bugün 5G uyumlu bir telefonun fiyatı asgari ücretin kaç katı? Çoğu vatandaşın ekranı çatlak 4G telefonlarla günü kurtardığı bir ortamda, 5G sadece "tuzu kuruların" yeni oyuncağı olma riski taşıyor. Teknoloji halkın cebine girmiyorsa, o ilerleme değil lükstür.

Kotayı da kim doyuracak?

5G’nin en büyük vaadi hız. Saniyeler içinde koca dosyaları indirmekten, donmayan videolardan bahsediyoruz. Güzel, kulağa hoş geliyor. Peki ya o meşhur "adil kullanım" kotaları ne olacak? 4G ile ay sonunu zor getiren paketlerimiz, 5G’nin o iştahlı hızı karşısında kaç dakika dayanacak? Operatörler "hız verdik" diye sevinirken, faturalar şiştikçe vatandaşın canı sıkılacak. Eğer hız artarken maliyet düşmüyorsa, bu ilerleme değil sadece lüks tüketimdir.

Netice itibarıyla; Teknoloji, halkın hayatını kolaylaştırdığı ve cebini yakmadığı sürece "başarı" sayılır.