Bazı insanlar vardır…

Doğdukları şehirden uzakta büyürler.

Ama bazı şehirler vardır ki, insan nereye giderse gitsin onunla birlikte yaşar.

Hele o şehir ana ocağıysa…

Hele o şehir baba ocağıysa…

Aile büyüklerinin anlattığı hikâyelerde, bayram sofralarında ve özlemle kurulan cümlelerde yaşamaya devam eder.

Aysu Aksu Günay’ın hikâyesi biraz da böyledir.

1971 yılında İzmir’in Kınık ilçesinde dünyaya geldi.

Babasının görevi nedeniyle çocukluğu ve gençliği Türkiye’nin farklı şehirlerinde geçti.

Ancak evlerinde hep aynı şehrin adı konuşulurdu:

Diyarbakır…

Ninesinin anlattığı eski Diyarbekir hikâyelerinde, aile büyüklerinin özlemle andığı hatıralarda
ve bayram sofralarında…

Çünkü bazı şehirler yalnızca doğulan yer değildir.

İnsanın ruhuna işler,

kimliğinin bir parçası olur.

Aysu Aksu Günay da Diyarbakır’ın kültürüyle büyüdü.

Zamanla Diyarbakır onun için yalnızca bir memleket değil, korunması gereken bir kültür mirasına dönüştü.

1987 yılında Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesi’ne girdi.

1991 yılında dereceyle mezun oldu.

Aynı yıl halk bilimi alanında yüksek lisans çalışmalarına başladı.

Yüksek lisans tezi daha sonra Kültür Bakanlığı tarafından “Geleneksel Erkek Berberliği” adıyla kitaplaştırıldı.

Öğretmenlik yaptı.

TRT GAP Televizyonu’nda program yapımcısı,

Meclis TV’de muhabir olarak görev aldı.

Diyarbakır folkloru üzerine araştırmalar yaptı.

Çalışmaları çeşitli dergi ve yayınlarda yer aldı.

Çünkü onun için kültür, geleceğe bırakılacak bir emanetti.

2026 yılında Diyarbakır Tanıtma Kültür ve Yardımlaşma Vakfı’nın genel başkanlığına seçildi.

Böylece DİTAV’ın ilk kadın başkanı oldu.

Bu görev onun için yalnızca bir unvan değildi,

Diyarbakır’ın kültürel hafızasına sahip çıkma sorumluluğuydu.

Aysu Aksu Günay’ın hikâyesi,

Diyarbakır’a duyduğu bağlılıkla şekillenen bir hayat hikâyesidir.