Bir gün Diyarbakır’dan çıkar bir adam…

Yıllar sonra Türkiye’nin en büyük spor kulüplerinden birinin başkanlık koltuğuna oturur.

Milyonlar onu alkışlar…

Milyonlar onu eleştirir…

Ama hiç kimse onu görmezden gelemez.

Çünkü bu,

Diyarbakır’ın bağrından çıkıp Türk spor tarihine damga vuran Aziz Yıldırım’ın hikâyesidir.

1952 yılında Diyarbakır’ın Ergani ilçesinde dünyaya geldi.

Bir Diyarbakır çocuğu olarak büyüdü.

Hayatı boyunca da bu toprakların insanlarına özgü özellikleri yanında taşıdı:

Mücadele…

İnat…

Kararlılık…

Korku nedir bilmeyen bir cesaret…

Ve geri adım atmayan bir karakter…

Çocukluk yılları Düzce’de geçti.

Hamidiyespor’da futbol oynadı.

Belki profesyonel futbolcu olmadı.

Ama futbol sevgisi ömrü boyunca onunla birlikte yürüdü.

İnşaat mühendisi oldu.

İş hayatında önemli başarılar kazandı.

Ama kader onun adını Fenerbahçe ile birlikte yazacaktı.

1998 yılında başlayan başkanlık dönemi,

yalnızca bir yöneticilik görevi değil,

uzun bir mücadeleye dönüştü.

Şampiyonluklar yaşadı.

Eleştirildi.

Alkışlandı.

Tartışıldı.

Ve 3 Temmuz sürecinde hayatının en ağır sınavlarından birini verdi.

364 gün Metris Cezaevi’nde kaldı.

Uzun süren yargılamaların ardından tüm suçlamalardan beraat etti.

Ama o süreçte de yılmadı.

Mücadele etmeye devam etti.

Bir gün söylediği şu söz,

onu en iyi anlatan cümlelerden biri oldu:

“Beni kimse tehdit edemez. Ben öyle bir babanın oğluyum ki, beni tehdit edemezler.”

Bu söz yalnızca bir meydan okuma değil,

bir karakterin özetiydi.

Aziz Yıldırım…

Bir mühendis…

Bir spor adamı…

Ama hepsinden önce,

sözünü esirgemeyen,

mücadeleden kaçmayan,

memleketini unutmayan bir Diyarbakır evladı…

Kimileri onu sevdi.

Kimileri eleştirdi.

Ama hiç kimse onu görmezden gelemedi.

Ve bugün…

Yıllar sonra bir kez daha Fenerbahçe Başkanlığı görevine seçildi.

Bu, yalnızca bir seçimin sonucu değil,

aynı zamanda mücadeleyle geçen uzun bir hikâyenin yeni bir sayfası oldu.

Diyarbakır’ın bağrından çıkıp Türk spor tarihine damga vuran Aziz Yıldırım’a,

çıktığı bu yeni yolda başarılar diliyoruz.

Yolu açık, mücadelesi daim olsun.