Bazı insanlar vardır…
Bir şehirde doğarlar.
Ama yalnızca o şehirde yaşamazlar.

O şehrin hafızasına karışırlar.

Bir okul kapısında…
bir futbol tribününde…
bir duada…
bir hatırada yaşamaya devam ederler.

Çelebi Eser de
işte böyle isimlerden biriydi.

1927 yılında Diyarbakır’da dünyaya geldi.

Bu kadim şehrin sokaklarında büyüdü.
İlk, orta ve lise öğrenimini burada tamamladı.

Hayatı erken tanıdı.

Çalışmayı…
insanı…
sorumluluk almayı…

Genç yaşta ticaret hayatına atıldı.

Ama onun hikâyesi
yalnızca iş hayatından ibaret değildi.

Çünkü bazı insanlar
kazandıklarıyla değil,
verdikleriyle hatırlanır.

1970’li yıllarda
Diyarbakır Belediye Başkan Yardımcılığı görevinde bulundu.

Şehrin yükünü omuzladı.

Ama onu Diyarbakır’ın hafızasında özel kılan şey
yalnızca makamı değildi.

Memleketine duyduğu bağlılıktı.

Diyarbakırspor’un hemen her döneminde
yönetim kurullarında yer aldı.

1973–1974 sezonunda
kulübün başkanlığını yaptı.

Onun attığı sağlam temeller üzerinde yükselen Diyarbakırspor,
üç yıl üst üste şampiyon olarak
adını Türk futbol tarihine yazdırdı.

Ama o sadece bir yönetici değildi.

Çok iyi bir insandı…
Merhametliydi…
Babacandı…
Yol gösterendi…

Diyarbakır halkı için…
Diyarbakırspor için…
yüreğini ortaya koydu.

Zor zamanlarda geri çekilmedi.

Çünkü onun için Diyarbakır
yalnızca doğduğu yer değildi.

Bir emanetti.
Bir sevdaydı.
Bir ömürlük bağlılıktı.

Ve belki de onu en çok anlatan şey
futboldan çok çocuklara bıraktıklarıydı.

Şehrin çocukları okusun diye
okullar yaptırdı.

Çelebi Eser İlköğretim Okulu…
Nuriye Çelebi Eser İlköğretim Okulu…
Çelebi Eser Yatılı Kur’an Kursu…

Taşa değil…
geleceğe yatırım yaptı.

Çünkü bazı insanlar
servet biriktirmez.

Dua biriktirir.

Çelebi Eser de
o insanlardan biriydi.

Bugün adı yalnızca tabelalarda değil…

Bir çocuğun okul yolunda…
bir taraftarın tribündeki duasında…
bir şehrin hafızasında yaşamaya devam ediyor.

Diyarbakır’a ve Diyarbakırspor tarihine verdiğiniz emeklerden dolayı
sizi saygı, rahmet ve minnetle anıyoruz.

Ruhunuz şad, mekânınız cennet olsun.