1933 yılında Diyarbakır’da dünyaya gelen Vekin Aktan,
sadece bir başkan değil; memleket sevdasını yüreğinde taşıyan bir dava adamıydı.

İlk, orta ve lise eğitimini Diyarbakır’da tamamladı.
Vatani görevini yedek subay olarak yerine getirdikten sonra, genç yaşta ticarete atıldı.

Ama onun asıl tutkusu hep futboldu…
Ve o futbolun adı Diyarbakır’dı, Diyarbakırspor’du.

Gençlik yıllarında Diyarbakır’ın toprak sahalarında top koşturan Vekin Aktan,
Dicle Gençlikspor formasını giydiği dönemlerde yalnızca futbol oynamadı;
memleket sevgisini de büyüttü.

Diyarbakır’a hizmet etmeyi bir görev değil, bir borç bildi.
Hele ki Diyarbakırspor söz konusu olduğunda, onun için akan sular dururdu.

1976–1977 sezonunda Diyarbakırspor başkanlığını kabul ettiğinde,
aslında omuzlarına bir şehrin umudunu almıştı.

O dönem, Diyarbakırspor’un ikinci şampiyonluğuna uzanan yolun taşları;
inançla, kararlılıkla ve memleket aşkıyla döşendi.

İş insanı Ali Kahraman ve Şeyhmus Akçadağ ile birlikte yazılan o başarı hikâyesi,
bugün hâlâ “efsane yıllar” diye anılıyorsa,
bunun temelinde Vekin Aktan’ın yüreği vardır.

O yıllar sadece bir şampiyonluk değildi…
O yıllar; Diyarbakır’ın kenetlenişiydi.
O yıllar; tribünlerdeki umut, sokaklardaki sevinç…
Bir şehrin ayağa kalkış hikâyesiydi.

Vekin Aktan için başkanlık bir makam değil,
memlekete hizmet kapısıydı.

O, Diyarbakırspor’u bir futbol kulübü olarak değil,
Diyarbakır’ın onuru olarak gördü.

Bu yüzden adı,
sadece bir yönetici olarak değil;
bir Diyarbakır âşığı olarak hafızalara kazındı.

Bugün geriye dönüp baktığımızda…
O dönem gerçekten “efsane yıllar”dı.

Çünkü o yıllarda yönetenler,
koltuk için değil…
memleket için vardı.

Rahmetle anıyoruz büyük Başkan Vekin Aktan’ı…
Ruhun şad, mekânın cennet olsun.

Diyarbakır halkı seni unutmayacak.

Çünkü bazı başkanlar sadece yönetmez…
Bir şehrin kaderini değiştirir, tarihine iz bırakır.