Bu ülkenin sokaklarında gezerken aynı tabloyla karşılaşıyoruz:

Bir yanda hızla çoğalan özel okullar, kurslar ve etüt merkezleri…

Diğer yanda imkânları sınırlı, kalabalık sınıflarıyla ayakta durmaya çalışan devlet okulları. Aileler çocuklarının geleceğini güvenle teslim edebilecek bir eğitim ortamı ararken bu iki uç arasında sıkışıp kalıyor. Oysa eğitim, bir milletin yarınlara bıraktığı en kıymetli emanettir. Bir ülke, çocuklarının gözlerinde parlayan umutla büyür.

Ve belki de artık o umudu daha da çoğaltacak yeni bir modele ihtiyacımız var:

Yarı özel okul sistemi…

Devlet ile milletin omuz omuza verdiği gerçek bir eğitim ittifakı.

Bu modelde devlet yine eğitimin temel direğidir:

Okulu inşa eder, öğretmeni atar, maaşını öder. Yani eğitim devlet güvencesiyle yürür, milletin desteğiyle güçlenir. Aileler ise makul bir katkı payıyla bu büyük yapıya omuz verir. Özel okulların ulaşılamaz ücretlerinden uzak, sürdürülebilir bir katkı… "Aylık 5.000 TL."

Belki tek başına büyük görünmez, ama birleştiğinde dev bir imkâna dönüşen bir tutar...

Somut bir örnekle anlatmak gerekirse:

Bir okulda 500 öğrenci olsa,

Her aile aylık 5.000 TL katkıda bulunsa,

Bu okul yılda 30 milyon TL’lik bir kaynak yaratır.

Bu kaynakla:

* sınıflar yenilenir,

* temizlik ve güvenlik personeli düzenli istihdam edilir,

* teknolojik ekipmanlar alınır,

* laboratuvar, kütüphane, spor ve sanat alanları modern hâle gelir,

* öğrenciler “eksik malzeme” sorununu bir daha yaşamaz.

Kısacası okul kendi kendini geliştiren, güçlü bir yapıya dönüşür.

Bu sistemin başarısını adım adım görmek için ilk etapta her ilde ana sınıfından liseye kadar uzanan bir “pilot okul zinciri” kurulabilir. Bu pilot okullar, sistemin etkilerini somut olarak takip etmek, bütçe kullanımını gözlemlemek, aile memnuniyetini ölçmek ve modelin güçlü–zayıf yönlerini belirlemek için mükemmel bir laboratuvar görevi görür. Elde edilen sonuçlar ışığında model, zamanla tüm ülkeye yayılabilir.

Böylece adımlar kontrollü, kararlar ise veriye dayalı olur.

Fikrimce bu modelin en güzel yanı şudur:

Okulun yıllık giderleri karşılandıktan sonra bütçede kalan her fazla tutar, ihtiyaç sahibi başka bir okula aktarılır. Bir mahallenin katkısı başka bir mahallenin çocuğuna ışık olur.

Bir okul güçlendikçe diğeri nefes alır. Ülkenin dört bir yanında görünmez bir dayanışma ağı oluşur.

Bu yalnızca bir eğitim modeli değil; "bir iyilik hareketi, bir seferberlik, bir millet projesidir."

Bu İttifak Ne Sağlar?

* Özel okul mecburiyeti azalır.

* Devlet okulları güçlenir, modernleşir.

* Devletin bütçe yükü hafifler.

* Ailelerin yükü erişilebilir seviyede kalır.

* Pilot sonuçlara göre model adım adım iyileştirilir.

* Çocuklar eşit, modern ve umut dolu bir eğitim ortamına kavuşur.

* Ve en önemlisi, eğitim toplumun ortak bir heyecanına dönüşür.

Bu projenin duyulması ve uygulamaya konulması ile orta vadede ülkemiz eğitimine neler kattığına umarım hep beraber tanıklık ederiz