Elektrik, su, doğalgaz, yiyecek, içecek, bakliyat, sebze-meyve, okul masrafları, ulaşım, kira derken, normal bir ailenin aylık gider toplamının ne olduğunu bilemiyoruz, çünkü aileye göre, ailede bulunan kişi sayısına göre durum değişiyor.

Bir ailede kaç kişi çalışıp, kaç kişinin yaşam savaşına katkıda bulunuyor., bu çerçevede, haneye giren toplam kazancın ne olduğu da önemli.

Geçim için eksik bıraktığım kalemler de var, bunları üst üste bırakıp, alt alta topladığımızda, geçimin tam bir dert olduğu gerçeğinden kaçmak mümkün değil. Normal ülkelerde, ekonomik değerler, yükselişler, fiyat artışları öyle rastgele, merkez bankası başkanının konuşması, ya da saraydan yapılan bir konuşmadan sonra gerçekleşmiyor, biz de olduğu gibi.  

Bizde öylemi; her 6 ayda bir zam var, fiyat artışı söz konusu.

*

Türk-İş’in 'Açlık ve Yoksulluk Sınırı Araştırması' eylül ayı sonuçları şöyle;

Bu araştırmaya göre; ortalama bir ailenin aylık girdisinin 10 bin TL’nin altında olmaması gerekiyor ki, bir ailede 3 kişi asgari ücretle çalışsa dahi, bu rakamı yakalayamıyor.  

Bir tarafta mutlu küçük bir azınlık, diğer tarafta açlıkla boğuşan büyük bir çoğunluk, bu azınlığın önemli bir kesimi de siyasal İslam’dan nemalananlar. Sürekli kazanıp mutlu oluyorlar.

Bunların; Toplumun ve ülkenin geleceği ile ilgili bir kaygısı yok.

Hal böyle iken, ‘toplumsal güvensizlik’ konusunda zirve yapmış kurumumuz,

TÜİK’e göre, ekonomik güven 41 ayın zirvesindeymiş.

Hangi güven, kime güven, neye göre güven.

Hangi endekslerle ‘güven’ ortamı yarattılar, o da muamma!

Şimdilik bu soruların cevabı yok.

TUİK başkanı makamdan ayrıldıktan sonra, kendisinden önce ayrılanların yaptığı gibi,  ‘Toplumu yanılttık’ diyecek, mesele de kapanacak!

Açlık ve yoksulluk sınırının altında yaşam savaşı veren halkın ekseriyet çoğunluğuyla utanmadan ‘dalga’ geçiyorlar.

Yok, efendim ekonomideki güven son 41 ayın zirvesindeymiş.

Kim inanır size?