Taksimden bomba patlattılar, Suriye sınırına kadar uzandı hikâye. Hep birlikte Suriye sınırına yığıldık, yığılmasına da, taksim’de bombayı patlatan, savaşı kapımıza kadar getiren teröristlerin Suriye sınırından ellerini kollarını sallayarak İstanbul’a kadar nasıl geldiğini ise bir türlü anlayamadık. Teröristlerin kim-kimler olduğu, hangi terör örgütünün elemanları olduğu konusunda henüz bir netlik yok. Bombayı getiren kadının ifadelerindeki çelişkilerden de anlıyoruz ki, durum çok karışık, hatta çok karmaşık.

Bizi topyekûn savaşa endekslediler, hem de seçime doğru giderken.

Yine, ‘Sıfır nokta gazetecileri’ görevde!

Sınıra 40-50 kilometre uzaklıkta, düz arazide, karanlık bir bölgede ‘sınırın sıfır noktası’ anonsları yapan ‘Gazetecilere’ yine gün doğdu! Konu yine Suriye, yine havan topu atışları var, yine yerlerde sürünerek anons yapan gazeteciler var.

*

Geçici bir durumla karşı karşıyayız.

Taksim bombacıları, Suriye sınırındaki bu patlamalar, hava-kara harekât sesleri bir süre sonra kesilecek, her şey normale dönecek. Hepimiz normale döneceğiz, dönüp bakacağız ki, yeni zamlar, pahalılık, yine ikiye-üçe katlanmış faturalar, EYT, asgari ücret gibi beklentiler ise, ‘Savaş sesleri’ arasında güme gitmiş.

Bu ve benzeri durumlara yabancı mıyız?

Hayır, asla.

Seçimler öncesinde sık uygulanan yöntemler, neden yabancı olalım ki!

O zaman, beklemeye gerek yok, şimdiden, aş-iş-ekmek-EYT-asgari ücret gibi sorunlarımızı gündemde tutalım, seçime odaklanalım, cambaza bakmayalım.

Memleket cambaz dolu, onlar birbirlerini tanıyor, anlaşıyor, halk olarak biz sadece onları izliyoruz. Şimdiye kadar başımıza gelenler zaten bu yüzden değil mi? Cambaza baktığımız için değil mi?

*

‘Kış geldi, faturalar ağırlaşmaya başladı, kafamızı havaya kaldırıp cambaza bakacak gibi de değiliz, cambazlarda kusura kalmasın, onlara takılamayacağız, seçimlere takılacağız’ demeye başlamanın tam zamanı. Demokrasi trenini es geçmemek lazım, çünkü son tren. Kaçırmamak, kaçırılmasına da fırsat vermemek gerekiyor.

*