Yandaş televizyon ve haber kanalları, İzleyicilerini, nedense kontrol altına alınmaz, bir histeri durumuna sürüklemekte, pek mahirler.İktidar iyidir, muhalefet kötüdür. Başkan iyidir, yanındakiler kötüdür, Türkiye iyidir, dünya kötüdürgibi, budalaca aşırı basitleştirmelere gitmeye de bayılıyorlar. Trajik olan durumsa, entelektüel bakımdan böylesine bir bebeklik evresin de olmaları.

Bölgemizde, gerçekten yakınılası bir durum var. Üstelik bu durumu faşistler yaratmadılar, ama bu durumu fırsat bilip, kendi lehlerine çevirmek ve bu atmosferden sinsice, sahte bir gurur duygusu çıkarmak için faydalandılar. Sonra da, insanları seferber edecek en düşük ortak paydanın üstüne oynamaya koyuldular.…x nedenlerlekendi hayatları üzerinde kontrolü kaybetmiş, evlerinden ve aşiretlerinden koparılmış, kültürleri ve dillerinden mahrum kalmış insanlar, illa ki bir şeylerden gurur duyma ihtiyacı hissediyorlar. Üstelik bu, uğruna çaba harcadıkları ya da başarı yoluyla elde ettikleri bir şey olmadığı halde.

Kişisel hasletlerine bağlı bir şey değil.Sadece, başlarına gelen bir şey,daha doğru bir ifadeyle, olmaması kendi güçlerinin ötesinde olan bir şey. İşte bu saçma gururun sahteliği ve boşluğu, amfiteatrın ortasına salındığında gözü sadece uyarılmış bir hedefi gören bir gladyatörün öfkesini andırıyor.

Muktedirlerin daha rahat etmesini sağlayan, hükümet-dışı kuruluşlara sahibiz. Profesyonel aktörler, her fırsatta gerçek siyasal eylemin önüne takoz koyuyorlar. “sanal” direniş neredeyse bir yükümlülüğe dönüştü.

Masumluğunuzu kanıtlayamasanız, suçlanmaktan da kurtulamazsınız… Söz konusun olan resmen suçlanmadığınız bir cürüm olsa bilefark etmez. Yani esas olarak, işlediğiniz farz edilen suçu hiç bilmiyor olsanız dahi, masum olduğunuzu kendiniz kanıtlamak zorundasınız. Üstelik bu şart hepimiz için geçerlidir.

Teknik bakımdan, biz suçla itham edilmeyi hazır bekleyen coğrafyadayız.