Barajların doluluk oranının düştüğü, yeterli ve düzenli yağmurun yağmadığı, kuraklığın giderek artığı yılları yaşıyoruz.
Bediüzzaman: "Yağmursuzluk bir musibettir ve ceza-yı amel bir azabdır." (Emirdağ )
Benim yaşımda olanlar bilir. Bu zamanlarda dağlar beyaza bürünür, dereler deli dolu akardı.
Kar; günler, haftalar bazı bölgelerde aylar hatta kış boyunca yerde kalırdı.
Toprak cömert davranır; gübresiz, ilaçsız ve sulama yapmadan, bir'e 10 ile 25 hatta daha fazla verirdi.
İnsanlar cimrilik ettikçe, zekatlarini vermedikçe rahmet ve bereket azaldi. Çiftçi; masrafını çıkarmamakta, krediler altinda bocalamakta, hacizlerle uğraşmaktadır.
Mevsimsel yağışlar yağmamaya, barajlar dolmanaya, mevsimler değişmeye ve kuraklık olmaya başlandı.
Bediüzzaman: "Nimet ve rahmet-i İlahiyenin fiatı, şükürdür. Biz, şükrü hakkıyla vermedik. Evet rahmetin fiatını şükürle vermediğimiz gibi; zulmümüzle, isyanımızla gazabı celbediyoruz. Şimdi zemin yüzünde zulüm ve tahribat, küfür ve isyan ile nev'-i beşer, tam tokada kendini müstehak etti ve dehşetli tokatlar yedi. Elbette bir parça hissemiz de olacak." (Emirdağ)
Bütün bunların üstüne birde kuraklık tehlikesinin varlığı ayrı bir sıkıntıdır.
Kuraklık dönemlerinde "yağmur duası" olarak bilinen ve günümüzde giderek unutulan sünnet bir ibadet vardir.
Bediuzzaman: "Yağmursuzluk, bu çeşit dua ve namazın vaktidir, illeti ve hikmeti değil. Nasılki güneş ve ayın tutulması zamanında küsuf ve husuf namazı kılınır ve güneşin gurubuyla akşam namazı kılınır; öyle de yağmursuzluk, kuraklık, yağmur namazının ve duasının vaktidir (Emirdağ-1)
Şimdi Allah'ın gazabından Allah'ın Rahmetine sığınma zamani.
Fakir, miskin, kimsesiz, mazlum, mağdur ve benzerlerine imkanlar dahilinde yardım edip dua tallep etme zamanı.
"Öyle musibetten kaçınız ki; geldiği vakit zalimlere mahsus kalmaz, masumlar ve mazlumlar da içinde yanar."
Selam ve dua ile.
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.