Ne acılar yaşanıyor şu hayatta, nice dert, nice keder, nice çığlık, nice sükut...
Taşları hüzünden nice ev var şu hanelere, mahallelerde.
Her anımız bir mucize, lütuf... Ne kadar az şükrediyoruz ne kadar hiç...
Oysa ruh alem, beden alem, evren alem, alem içinde alem, insana emanet...
Niceler aç, niceler kimsesiz, nicelerin eli ayağı yok, nicelerin vicdanı yok, niceleri bir nice halde, ahvalde.
Vicdanlı, akıllı, sağlıklıysa bir insan daha ne ister? İnsan istemektir, ister elbet lakin olmayınca isyan etmek ne büyük ahmaklık.
Oysa her nefes, aldığın her tat mucize. Alıştığın için basit geliyor. Pahabiçilemez bize verilenler.
Milyar insan bir araya gelse bir gözü yoktan var edemez.
Çok şükretmeli, çok paylaşmalı. Zalimleri Hakk'a havale ederek, çevredeki yaralara merhem olmaya çalışmalı.
Bırak hırslılar, menfaatçiler oynasın bataklıklarında, sen gül bahçesinden haber ver.
Sen sevdaluktan haber ver. İlahi aşktan gayrısı yalan, sahte. Sevgiler, hürmetler Yaradandan ötürü oldukça sahici.
İçinde Allah korkusu olmayana güvenmenin sonu hep hüsran.
Sabır, şükür, azim, empati, dostluk... Kuru felsefeler değil basit görünen bu büyük değerler asıl reçete.
Samimiyetsiz, itimatsız nezaketler, zarafetler hep boş.
İcraatsiz nutuklar hep lakırdı. Bize salih ameller gerek, gerçek insanlıklar.
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.