Öyle bir süreçten geçiyoruz ki etrafımızda yaşam koşullarından memnun olan insanları görmek imkânsız hale geldi. Kime nasılsın? Diye sorduğumuzda, kimsenin ağzından iyiyim sözünü duyamaz olduk. Her geçen gün gittikçe ağırlaşan yaşam koşulları önümüzü göremez hale getirdi.

Yaşanan ekonomik sıkıntılardan etkilenmeyen sermaye sahibi çok az bir kesimin dışında kimse kalmadı. Çok sayıda ailenin yaşam koşulları bir kademe daha aşağı doğru gidiyor. Toplumun geniş kesimlerini derinden etkileyen ekonomik kriz yoksulluğa, yoksulluk sınırında olanları da açlığa doğru sürüklemektedir.

Şimdiye kadar geçmişten beri gelen komşusuna ve akrabasına destek olma, yardımcı olma kültürü de artık zayıfladığı görülmektedir. Çünkü yoksulluk ve açlık sınırının genişlemesiyle birlikte insanlar sadece kendine zar zor yeter olma durumuna geldiğinden dayanışma gücü kalmamaktadır.

Elektrik, doğal gaz ve akaryakıta peş peşe gelen zamlar artık insanların ödeme güçlerinin sonuna gelmektedir. Birçok aile faturalara ayıracakları paradan diğer ihtiyaçları için harcayacakları para kalmamaktadır.

İnsanlar yükselen enflasyondan dolayı pazar ve marketlerin yanına yaklaşamamaktadırlar. Pazar tezgâhları da eskisi gibi kurulamıyor. Kurulsa bile pazara giden insanların sayısında gözle görülür bir düşüşün olduğu gözlenmektedir. Fiyatların aşırı yüksekliğinden dolayı artık pazarda da tek tek almaya başladılar. Sebze ve meyvelerin fiyatları onlu liralardan başlıyor. Günlük çalışarak yaşamlarını idame ettirmeye çalışan seyyar satıcılardan inşaat işçilerine, müzisyenlerden garsonlara kadar gündelik çalışarak yaşamlarını devam ettirmeye çalışan ve sosyal güvenceleri de olmayanlar yaşamsal ihtiyaçlarını karşılayabilmek için nasıl çırpındıkları her gün medyaya yansımaktadır. Yoksulluğun açlığa dönüşmesi karşısında yaşanan çaresizlik ve çözümsüzlük insanları tarif edilemez bir cendere içine sokmakta ve psikolojileri de bozulduğu için sağlıklı düşünememektedirler.

Bu yoksulluk durumu gelecek kuşaklar için de önemli bir sorundur. Yoksulluk gelecek kuşaklara miras olarak bırakılmaması gerekiyor. Bu yoksulluk durumundan dolayı eğitim ve öğretimlerine devam edemeyen, ucuz işgücü haline gelen çocukların gelecekleri açısından da önemli bir problemdir.