“Ruhumda ateş saçan bir âleme giderim
Yolum öyle uzak ki, giderim ulaşamam
İçim ateşle yanar, tutuşmak bilmez derim
Yolum benim içimde, ne yazık ki aşamam.”

Daha lise yıllarındaydı.

Şiir yazıyor, bazılarını aile dostu Cahit Sıtkı Tarancı’ya gönderiyordu.

1919 yılında Diyarbakır’da dünyaya geldi.

Kentin eski ailelerinden Tigrellere mensuptu. Babası, milletvekili İhsan Hamit Tigrel’di.

Eğitimine Diyarbakır’da başladı, ailesinin İstanbul’a yerleşmesinin ardından öğrenimini burada sürdürdü.

Edebiyata ilgisi genç yaşlarda derinleşti.

Cahit Sıtkı onun şiirlerini okuyor, yazdıklarını önemsiyor, edebiyat yolculuğunda destekliyordu.

Melek Tigrel’in İstanbul Üniversitesi Fransız Dili ve Edebiyatı Bölümü’ne yönelmesinde de etkisi oldu.

Şiirlerinin yayımlanmasına destek verdi ve Tigrel’in dizeleri Varlık dergisinde okurla buluştu.

Üniversiteyi bitirmesine bir yıl kala dış ticaret müşaviri Muammer Öktem ile evlendi.

Eşinin görevi nedeniyle Roma’ya yerleşti.

Ama edebiyatla bağı kopmadı.

Akrabası şair Faik Ali Ozansoy ile mektuplaşmaları, dönemin edebiyat ve kültür dünyasından izler taşıdı.

Yıllar sonra şiirleri sınırları da aştı.

“Yankı” adlı şiiri 1973’te Paris’te yayımlanan Dünya Kadın Şairler Antolojisi’nde yer aldı.

Bir başka şiiri “İdeal”, Yüksel Kip tarafından bestelendi ve TRT Radyoları’nda seslendirildi.

1919’da Diyarbakır’da başlayan, bir asrı aşan uzun bir hayat…

Şiir, mektuplar, İstanbul, Roma, Paris…

Ve bütün bu yılların içinde edebiyatla hiç kopmayan bir bağ.

Melek Tigrel…

Lise yıllarında mektuplara emanet ettiği dizeleri, yıllar sonra dergilere, bestelere ve uluslararası bir antolojiye ulaşan Diyarbakırlı bir şair.

Bir asrı aşan ömründe, gençlik yıllarında başladığı şiir yolculuğunu bugün de adıyla birlikte taşıyan zarif bir edebiyat insanı.