Karşısındaki öğrencilerden bazıları kendisinden yaşça büyüktü.

O, genç bir öğretmen olarak tahtanın başında duruyor; Diyarbakır’da bilimin ve eğitimin kök salması için çalışıyordu.

Yıllar sonra öğrencileri ona yalnızca “Hocam” değil, “Baba Turhan” diyecekti.

Turhan Özden…

1940 yılında Elazığ’ın Hal köyünde dünyaya geldi.

Yoksul bir köy çocuğuydu. Ancak çalışkanlığı ve öğrenme isteği, önündeki güçlüklerden daha büyüktü.

Ortaokul ve liseyi devlet başarı bursuyla Akçadağ Öğretmen Okulunda okudu. Okulunu dereceyle bitirerek üniversiteye sınavla geçme hakkı kazanan sayılı öğrencilerden biri oldu.

Ankara Üniversitesi Fen Fakültesi Kimya Bölümünü bitirdi.

Mecburi hizmeti için önünde Konya seçeneği bulunmasına rağmen kendi isteğiyle Diyarbakır’ı tercih etti.

1963’te Ziya Gökalp Lisesinde kimya öğretmeni olarak göreve başladı. Altı ay sonra Diyarbakır Eğitim Enstitüsüne geçti ve sekiz yıl öğretmen yetiştirdi.

Diyarbakır Tıp Fakültesi kurulduğunda, Fizik-Kimya-Biyoloji Bölümünün kurucu öğretim görevlileri arasında yer aldı.

Dicle Üniversitesinde Tıbbi Biyokimya Ana Bilim Dalı Başkanlığı, Mühendislik-Mimarlık Fakültesi Dekanlığı ve Fen Bilimleri Enstitüsü Müdürlüğü yaptı.

Fakat onu unutulmaz kılan akademik unvanları değildi.

Öğrencilerine gösterdiği yakınlık, yetişmelerine verdiği emek ve onları kendi evladı gibi görmesiydi.

Bu nedenle üniversitenin koridorlarında adı başka türlü söylendi:

“Baba Turhan…”

Doğduğu köyden başlayan eğitim yolculuğunu Diyarbakır’ın bilim hayatına adadı.

Çok sayıda öğretmen, akademisyen ve doktor yetiştirdi; bir lise sınıfından üniversitenin kuruluşuna uzanan büyük bir emeğin sahibi oldu.

1995 yılında hayata veda etti.

Geride makamlarını değil, bilgisini ve sevgisini taşıyan kuşaklar bıraktı.

Elazığ’ın yoksul bir köyünden çıkan o çalışkan çocuk, Diyarbakır’da yetiştirdiği kuşakların “Baba Turhan”ı oldu.