Aradan bin yıl geçmiş, onca can alınmış, onca can verilmiş; hala birileri ayak diriyor, hala birileri inkar ve imha politikasında ısrar ediyor. Dahası, hiçbir şey olmamış gibi savaşta ısrar eden o birileri, “Etle tırnak olmuşken, kız alıp vermişken, tavuklarımız birbirlerine karışmışken, asimilasyon politikası tam gaz gitmişken, herkes Türk olmaya başlamışken, eşit, özgür kardeşler, halklar olmak da neyin nesi, ne gerek var buna. Olmadı, yine sarı torbaları devreye sokarız…” diyor. Evet, muhalefette olsun, iktidarda olsun, savaşta ısrar eden o birilerinin aklı hala böyle çalışıyor. Bir arada yaşamanın sınırlarını fazlasıyla zorlayanların meramını herkese anlatmakta, dünya aleme açık etmekte yarar vardır. Ama bu defa bin yıllık vaziyet-i ahvalimizi Kürt’e, Türk’e, Arap’a, Fars’a, dünyaya anlatacak o muhterem kişi, o her şeyi bilen ulema, o bilge insan, girtlağına çöktüğü devletinin tepeleme kapasitesini arkasına almış, savaş, fetih, yıkım, kan dışında gözü hiçbir şey görmemyen bir Türk olmasın, bir Acem de olmasın, hele bir Arap hiç olmasın…

*

Aman ha, anlatıcının yönetici tayfasının yanında, yakınında bulunmuş bir muhterem, bir ulema ya da bir bilge insan, hele bir aziz olmasına hiç gerek yok, hiç zahmete girmesinler, günahları kadar Kürt’ü sevmeyen bu zatların aklı hiç lazım değil. Sıradan biri olsun ama empati yapma yeteneği olan, ama ne olursa olsun güç bende demeyen, ama halden anlayan, ama kimliği, kültürü yasaklı, ama yaşamını idare etme hakkından men edilmiş, ama bir ömür hukuktan, adaletten mahrum yaşamış, sıfatı olmayan sıradan biri olsun. Bir de Kürt gibi bilmem kaç devletin cenderesinden geçmiş, bilmem kaç nesil kırıma uğramış biri olsun. Öyle dillere destan, göz kamaştıran, ama olduğundan fazla debdebeli gösterilen bilmem ne sarayının, köşkünün değil, herhangi bir mahallenin, herhangi bir köyün akili ya da herhangi bir sokağın bilgesi olsun, biraz da yol ve erkan sahibi olsun, hasılı kendi olabilmiş, hayatında bir defa da olsun iyilik iyidir diyebilmiş sıradan bir insan olsun, yeter. Ekmeğe el bassın, yüzünü kutsalına dönsün, bildiği en sevdiği insanın başı üzerine yemin etsin, herkesin, hepimizin hal-u ahvalini ortaya koysun. Yok, inkarda ısrar edip ardından da, “Aman ha, Kürt’ten olsa evliya koyma kapıya. Ya da, Kürt’e el ver kol ister, yatmaya yer ister…” derse o birileri, memlekete en büyük fenalığı yapmış olur. Çünkü başka birileri de döner, kudreti oranında, gücü yettiğince, avazı çıktığınca, “Dert başka…” der, gider kendi yoluna. Yapmayın, yeter…

*

Sakın ha, hiç kimse, yeryüzünün feriştahı olsa bile aklında tepeleme harekatı, elinde sarı torba, önüne gelene efelenip, “Buralar benden sorulur bre melun. Öyle herkes canı istiyor diye, aklı kesiyor diye kendi yoluna gidebilir mi, yaşattıklarımızdan daha fazlasını, hatta bin beterini göze alabilir mi…” diye sormasın, beterin beteri vardır. Herkes, hepimiz yeterince hırpalandık, ezildik, kırıldık, yenildik. Kürt’e de Türk’e de kan ve gözyaşı dışında hiçbir şey vermemiş Topal Osman’ın, Sakallı Nurettin’in, karanlık sokakların, meydanların illaki sahaların ne idüğü belirsiz yeşilcisi, torosçusu, sakallıcısı, sivil, savunmasız halka karşı bile girdiği her mevziyi kaybetmiş sonsuza kadar uydurma bilmem ne savaşının kahramanı yalanıyla yaşayan karanlıklar örgütü ittihatçıların bir avuç ergenekoncu tetikçiden, çeteden, rantçıdan, hırsızdan hariç bu ülkedeki herkese kaybettiren fabrika ayarlarına dönmeyi aklınızdan bile geçirmeyin, bir yüzyıla daha yazık olur. Rotası bir delinin iki lafına bakan yeni dünya düzeni aklı karışık herkese de yol oluyor, yeter ki iste, yeter ki kararını ver, yeter ki belirsizliklere gebe kaos aralığını yakalama kudretine sahip ol, özgürleşme iradesini ortaya koy. Herkesin eşit ve yaşayacağı, bir arada olacağı ama kendi kalacağı mahallenin akil insanı, sokağın bilgesi aradan çekilmeden, bilinen, bilinmeyen tetikçi tayfalar, kandan gözyaşından beslenen çeteler harekete geçmeden, bir daha kıyametimiz kopmadan, hep birlikte kırıma uğramadan elinizi çabuk tutun, elimizi çabuk tutalım. Ha gayret…