Adı ve unvanı yazılı reçete kâğıdını eline aldığında, hekimlik hayali gerçek olmuştu.

İlk yaralı hastasını tedavi ettiği gün, bir insanın acısını hafifletmenin sevincini yaşadı.

Tarık Ziya Ekinci…

1926 yılında Diyarbakır’ın Lice ilçesinde dünyaya geldi.

İlkokulu Lice’de, ortaokul ve liseyi Diyarbakır’da tamamladı.

1949’da İstanbul Tıp Fakültesini bitirdi. Paris’te uzmanlaşarak iç hastalıkları uzmanı oldu.

Onun hekimliği büyük hastanelerin koridorlarında başlamadı.

Lice ve Siverek’te, kısıtlı imkânlarla ve kimi zaman yeterli ilaç olmadan hastalarını tedavi etmeye çalıştı.

Sıtma, verem ve yoksulluğun ağırlaştırdığı hastalıklarla mücadele ederken insanı yalnızca hastalıkların değil, yoksulluğun ve eşitsizliğin de yaraladığını gördü.

Diyarbakır, Mardin ve Siirt Tabip Odası Başkanlığı yaptı.

Gördüğü bu toplumsal yaralar, mücadelesini hekimliğin sınırlarının ötesine taşıdı.

1965’te Türkiye İşçi Partisinden Diyarbakır milletvekili seçildi.

Mecliste eşit yurttaşlığı, Kürt kimliğinin tanınmasını ve kültürel hakları savundu; Kürt sorununun demokratik ve barışçıl çözümü için mücadele etti.

12 Mart döneminde “Kürtçülük propagandası” yaptığı iddiasıyla yargılandı ve iki yıl tutuklu kaldı.

12 Eylül sonrasında defalarca tutuklandı; 1982-1989 yıllarını Paris’te geçirdi.

Yazmayı hiç bırakmadı.

“Doğu Dramı”, “Devlet ve Ben” ve “Lice’den Paris’e Anılarım” gibi eserler kaleme aldı.

15 Ağustos 2024’te hayata veda etti.

Tarık Ziya Ekinci…

Lice’de bir reçete kâğıdıyla başlayan yolculuğu, Meclise, cezaevlerine, Paris’e ve kitaplara uzandı.

Önce insanların bedenlerini iyileştirmeye çalıştı; sonra toplumun yaralarına çare aradı.

Geride yalnızca kitaplarını ve siyasi mücadelesini değil; herkesin kendi kimliğiyle eşit yaşayabildiği, kültürel hakların korunduğu ve sorunların demokratik ve barışçıl yollarla çözüldüğü bir ülke özlemi bıraktı.

Bu özlem, yaşamı boyunca savunduğu düşüncelerin en kalıcı mirası oldu.