Çok karlı bir Diyarbakır sabahı…

Duruşmam yoktu.

“O zaman Hacı Teyze’yle –annemle– kahvaltı yapalım,” dedim.

Hacı Teyze istem dışı komik bir kadındır.

Espri yapmaz, şaka sevmez, güldürmeye çalışmaz.

Hatta söylediği şeylere gülünmesini hiç sevmez.

Gülünce alınır; bakışıyla “benimle dalga mı geçiyorsunuz?” der.

Aşırı ciddi, resmî bir kadındır.

Çok gülmeyi de sevmez, çok güleni de.

Çok gülmeye “çillakalık”, çok gülene “çillaka” der.

Babam öyle değildi.

O espriliydi.

Gülmeyi bilirdi.

Evde mizah onun payına düşerdi.

Hazır evdeyim, annemle kahvaltı yapacağız; biraz daha özenmek istedim.

Dolapta milföy hamuru vardı.

Arasına peynir koyup poğaça yapmaya üşendim.

Milföy hamurunu hafifçe incelttim, tavada yağlı ekmek yaptım.

Annem pişirdiğim ekmeklerin hazır milföy hamurundan olduğunu anlamadı.

Benim kalkıp hamur yoğurduğumu, ekmek açtığımı sandı.

Oysa hayatımda sabah sabah hamur yoğurmuşluğum yoktur.

Uğraşmalı işleri hiç sevmem.

Pratik biriyim.

Benim hamur yoğurup ekmek açmam için gerçekten çok ekstrem bir durumun olması gerekir.

Ancak o zaman belki.

İki ona, iki bana yapmıştım.

Az buldu.

“Niye daha çok yapmadın?” dedi.

Hâlâ hazır hamurdan yaptığımı anlamamıştı.

Daha önce de yapmıştım aslında ama biraz unutuyor artık.

Bir paketti zaten; kalktım, yine pişirdim.

Normalde yaptığım şeyleri çok beğenmez.

Krep yaptığımda yüzünden belli eder.

Ama bunu sevdi.

Sessizce yedi.

İçine bir şey koymadım, sade yaptım.

Tavada pişince nane katkat gibi olur.

Biz Kürtçede sac ekmeğinin bu haline “nane katkat” deriz.

Hamur yağlanır, katlanır, açılır; pişince kat kat ayrılır ya, ondan.

Hacı Teyze sonunda itiraf etti:

“Krep değil, bu daha güzel.”

Zaten tanıyorum; krep yaptığımda sevmeyerek yediğini biliyordum.

Bunu sevdi.

Neyse, istediği bu olsun.

Benim için de daha kolay.

Krep hamurunu kendim yapıyorum; bunda hazır hamur var.

Biraz incelt, tavaya at, pişir.

O kadar.

Herkes mutlu, ben özellikle.

Efendim, havalar soğuk, gündem sıcak.

Ama ne olursa olsun;

bedenimizden sağlık,

yüreğimizden sevgi ve umut,

yüzümüzden tebessüm eksik olmasın.

Sevgiyle …