Diyarbakır’da gün, Amedspor-Trabzonspor maçı için başladı. Sabahın erken saatlerinden itibaren kentin sokaklarında yeşil-kırmızı renkler çoğaldı. Formalar giyildi, atkılar omuzlara alındı, marşlar sokaklara taştı. Maç saati yaklaştıkça Diyarbakır Stadyumu’na doğru akan kalabalık, yalnızca bir futbol karşılaşmasına değil, kentin uzun zamandır beklediği büyük buluşmaya hazırlanıyordu.

Stadyumun çevresinde heyecan doruktaydı. Çocuklardan yaşlılara, kadınlardan gençlere kadar binlerce taraftar aynı duyguyla tribünlere yöneldi. Herkesin gözünde aynı heyecan, dilinde aynı takım vardı: Amedspor.
Tribünler dolduğunda artık sahada 22 futbolcu değil, koca bir kentin duygusu vardı.

İLK GOLLE GELEN SESSİZLİK
Karşılaşma başladığında tribünlerin enerjisi sahaya yansıyordu. Ancak 11. dakikada Trabzonspor’un Mohamed Salah ile bulduğu gol, Diyarbakır Stadyumu’nda kısa süreli bir sessizlik yarattı. 1-0 geriye düşmek, tribündeki coşkuyu azaltmadı. Tam tersine, binlerce taraftar takımlarına daha yüksek sesle destek vermeye başladı. Her tezahürat, “daha bitmedi” diyordu.
Amedspor oyuncuları da tribünlerin desteğiyle oyundan kopmadı. Dakikalar ilerledikçe ev sahibi ekip beraberlik için baskısını artırdı.

PENALTI, KAÇAN GOL VE PATLAYAN SEVİNÇ
İlk yarının son bölümünde Diyarbakır Stadyumu bir kez daha ayağa kalktı. Amedspor penaltı kazandı. Topun başına Mbaye Diagne geçti ancak kaleci Onana penaltıyı kurtardı.
Tam tribünlerde büyük bir hayal kırıklığı yaşanırken, dönen topu takip eden Yira Sor ağlara gönderdi. 45+5’te gelen golle skor 1-1 oldu.
Ve Diyarbakır adeta ayağa kalktı.
Tribünlerde birbirine sarılanlar, gözyaşlarını tutamayanlar, sevinçten bağıranlar vardı. Birkaç saniye önce kaçan penaltının yarattığı üzüntü, bir anda tarifsiz bir sevince dönüştü.
İlk yarının sonunda tabelada 1-1 yazıyordu ama tribünlerde hissedilen duygu çok daha büyüktü.

90. DAKİKADA GELEN ÇILGINLIK

İkinci yarıda iki takım da galibiyet için mücadele etti. Dakikalar ilerledikçe tribünlerdeki heyecan da arttı. Her Amedspor atağında binlerce insan ayağa kalkıyor, her tehlikede stadyum tek bir ses haline geliyordu. Dakikalar 90’ı gösterdiğinde ise beklenen an geldi.
Ballet’in içeri çevirdiği top savunmadan sekerek Gift Orban’ın önünde kaldı. Orban, topu ağlara gönderdi. Bir anda Diyarbakır Stadyumu’nda büyük bir sevinç patlaması yaşandı. Tribünlerde insanlar birbirine sarıldı. Kimileri yerinde duramadı, kimileri gözyaşları içinde sevincini yaşadı. Yedek kulübesi, saha ve tribünler birbirine karıştı. 90. dakikada gelen gol, yalnızca skoru değiştirmedi; gecenin bütün hikâyesini yeniden yazdı.

BU KEZ ŞEHİR SUSTU, STADYUM KONUŞTU

Maçın bitiş düdüğüyle birlikte skor tabelasında Amedspor 2 - Trabzonspor 1 yazıyordu.
Bu gece Diyarbakır’da konuşulan yalnızca skor değildi. Konuşulan; 1-0 geriye düşmesine rağmen susmayan tribünler, kaçan penaltının ardından yeniden ayağa kalkan taraftar, 45+5’te gelen beraberlik ve 90. dakikada gelen galibiyet golüydü.

Amedspor’un Süper Lig’deki yolculuğunda böylesine büyük bir rakibe karşı alınan galibiyet, kentte unutulmayacak bir geceye dönüştü.Maç boyunca tribünlerde hiç dinmeyen ses, son düdükle birlikte daha da büyüdü.
Çünkü o gece bir futbol maçı kazanılmıştı.
Ama Diyarbakır için bundan daha fazlası yaşanmıştı. Bir kent aynı anda heyecanlanmış, aynı anda üzülmüş, aynı anda ayağa kalkmış ve sonunda aynı anda sevinmişti.
Ve 90 dakika boyunca Amedspor için atan binlerce kalp, son düdükle birlikte tek bir sevince dönüştü: Amedspor 2, Trabzonspor 1.