“Maviye
Maviye çalar gözlerin,
Yangın mavisine
Rüzgârda asi,

Körsem,
Senden gayrısına yoksam,

Bozuksam,

Can benim…

Hasretinden prangalar eskittim,

Oy havar”

Ahmed Arif’in dizeleri, kitap sayfalarında kalan şiirler olmadı hiçbir zaman.

Onun dizelerinde hasret vardı…

Memleket vardı…

Ve insan vardı.

Kahvehanelerde okundu…
Cezaevi koğuşlarında ezberlendi…
Türkülere karıştı…
Dilden dile dolaştı…

Ve yıllar boyunca milyonlarca insanın yüreğinde kendine yer buldu.

1927 yılında Diyarbakır’da dünyaya geldi.

Çocukluğu Diyarbakır, Siverek ve Harran arasında geçti.

Daha küçük yaşlarda Anadolu’nun yoksulluğunu, hasretini ve insan sıcaklığını tanıdı.

Belki de bu yüzden şiirlerinde yalnızca kelimeler değil…

Anadolu vardı.

Hasret vardı.

Memleket vardı.

Ve insan vardı.

Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi’nde öğrenim gördü.

Ancak siyasi düşünceleri nedeniyle tutuklandı, cezaevlerinde kaldı ve eğitimini tamamlayamadı.

Hayatının önemli bir bölümü baskılar, gözaltılar ve sürgünlerle geçti.

Ama yaşadıkları onu susturmadı.

Tam tersine şiirine güç verdi.

1950’li yıllardan itibaren adı edebiyat çevrelerinde duyulmaya başladı.

Şiirleri dergilerde yayımlandıkça adı yavaş yavaş ülkenin dört bir yanına ulaştı.

Ancak onu geniş kitlelerle buluşturan eser, 1968 yılında yayımlanan Hasretinden Prangalar Eskittim oldu.

Bu kitap yalnızca bir şiir kitabı değildi.

Bir dönemin sesi oldu.

Defalarca basıldı.

Elden ele dolaştı.

Ezberlendi.

Bestelendi.

Ve Türk edebiyatının en çok okunan şiir kitaplarından biri hâline geldi.

Ahmed Arif’in şiirlerinde Diyarbakır’ın sesi de vardı.

Anadolu’nun sesi de…

Bu yüzden yalnızca bir şair olarak değil,
halkın içinden çıkan bir ses olarak sevildi.

1991 yılında aramızdan ayrıldı.

Ama geride yalnızca şiirler bırakmadı.

Bir memleket sevgisi…
Bir hasret duygusu…
Ve kuşaktan kuşağa aktarılan dizeler bıraktı.

Bugün Ahmed Arif denildiğinde,
yalnızca büyük bir şair gelmez akla.

Bir memleketin sesi…
Bir hasretin dili…
Ve dizeleri hâlâ dilden dile dolaşan büyük bir şair gelir akla.