Bazı sesler vardır…
yalnızca kulağa değil, insanın hafızasına yerleşir.

Bir şarkı biter…
ama o ses insanın içinde kalır.

Yaşar Özel…

Türk sanat müziğinin güçlü bas-bariton sesi…
Müzik dünyasının unutulmaz “Ses Kralı”…

1934 yılında Diyarbakır’da dünyaya geldi.

Bu kadim şehrin sokaklarında büyüdü.
Belki de bu yüzden sesinde hep biraz memleket vardı.

Bir ağırlık…
bir asalet…
bir içtenlik…

Öyle bir ses ki, ilk duyduğunuz anda sıradan olmadığını anlardınız.

Hayatına yalnızca müzikle başlamadı.

Resimle ilgilendi…
tiyatroyla ilgilendi…
spor yaptı…

Atletizmde Türkiye birincilikleri elde etti.

Ama kader, onun adını sesle yazmıştı.

1957 yılında katıldığı yarışmalarla dikkat çekti.

Ve insanlar onu bir isimle anmaya başladı:

“Ses Kralı.”

1959 yılında Ankara Radyosu’nun açtığı sınavı kazandı.

Önce Ankara Radyosu…
Sonra İstanbul Radyosu…

Ve Diyarbakır’dan çıkan o güçlü ses, bütün Türkiye’ye ulaştı.

1980 yılında emekli oldu.

Ama gerçek sanatçılar emekli olmaz.

Yaşar Özel de üretmeye devam etti.

Türk sanat müziğinin özünü korudu…
Ama yorumuna kendi rengini kattı.

Bu yüzden yalnızca şarkı söyleyen biri olmadı.

Bir ekole dönüştü.

200’ü aşkın albüm…

Türkiye’den Avrupa’ya…
Amerika’dan Orta Doğu’ya…

Bir Diyarbakır evladı, sesiyle sınırları aştı.

“Kalbimin Sahibi Sensin”…
“Sen Gözlerimde Bir Renk”…
“Aşkımın İlkbaharı”…
“Bu Son Şarkımda Sen Varsın”…

Ve daha niceleri…

Ama Yaşar Özel’i yalnızca şarkılarla anlatmak eksik kalır.

Çünkü onun sesinde bir dönemin terbiyesi vardı.

Bir zarafet…
bir vakar…
bir eski zaman beyefendiliği…

16 Nisan 2019’da İstanbul’daki evinde hayata veda etti.

Ama bazı sanatçılar gerçekten gitmez.

Bir şarkıları çalar…
ve yeniden gelirler.

Bugün Yaşar Özel’i dinleyen herkes şunu bilir:

O yalnızca büyük bir sanatçı değildi.

Bir dönemin sesi…
bir hatırası…
bir duygusuydu.

Diyarbakır’dan yükselen o güçlü ses, Türk sanat müziğinde unutulmayacak bir iz bıraktı.

Allah rahmet eylesin.
Ruhu şad olsun.