Dün 8 Mart’tı… Ama bugün, geriye dönüp düşündüğümüzde, kadınların hayatın her köşesinde taşıdığı yükü ve verdiği mücadeleyi bir kez daha fark etme zamanı. Şehirler erken uyanıyor, sokaklar hareketleniyor; ama çoğu zaman gözümüzün önünde olan emeği fark etmiyoruz. Oysa hayat, kadınların elleriyle şekilleniyor, onlar olmasa dünya çok daha sessiz ve boş olurdu.

Dün sahada, iş yerinde, evde, hatta gözümüzün önünde ama fark etmediğimiz bir şekilde, kadınlar hayatın ritmini tutuyordu. Sağlık çalışanı bir kadın, 24 saat boyunca bir hayatı kurtarmak için zamanla yarıştı; kadın muhtarlar, mahallelerinin sorunlarını çözmek için koşuşturdu; tribünlerde binlerce kadın, sporda eşitlik ve dayanışma için sesini yükseltti. Hepsi aynı anda, sessiz kahramanlar. Onların varlığı hayatı mümkün kılıyor, ama çoğu zaman bunu unutuyoruz.

Kadınların emeği sadece bir gün hatırlanacak kadar değerli değil. Bu emek her gün görülmeli, takdir edilmeli, korunmalı. Kadın cinayetlerinin sona erdiği, eşitliğin ve saygının hayatın her alanında hissedildiği bir dünya mümkün. Dün, onlara sadece bir gün ayırarak hatırladık; ama gerçek farkındalık, her gün onların yanında olduğumuzu hissettirmekte yatıyor.

Ve belki de en önemlisi şudur: Kadınlar sadece hayatı sürdüren değil, ona anlam ve yön veren gerçek kahramanlardır. Evde, işte, sokakta, sahada… Her gün, her an hayatı varlıklarıyla zenginleştiriyorlar. Onları görmek, değer vermek ve eşit bir dünya için birlikte yürümek sadece bir sorumluluk değil, insan olmanın en temel gereği.

Bugün geriye dönüp baktığımızda, dünü hatırlamak yetmez; kadınların emeğini, direncini ve hayatı güzelleştiren güçlerini her gün görmek ve yanlarında olmak gerekir. Çünkü kadınlar, hayatı sadece yaşatan değil, ona ruh katan sessiz kahramanlardır.